Μαρ 212015
 

46372

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΓΟΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ

«Η φωλιά του λύκου». Ο πιο διάσημος οίκος ανοχής στην αρχαία Πομπηία με τις προκλητικές ερωτικές τοιχογραφίες που ανάγκασαν τους αρχαιολόγους να σταματήσουν τις πρώτες ανασκαφές και να κρύψουν τα εκθέματα…

Τρελοί αυτοκράτορες, άγριοι πολεμιστές, προκλητικά θεάματα. Αυτές οι εικόνες συνδέονται με την αρχαία Ρώμη. Πολλοί αυτοκράτορες συνδέθηκαν με ακολασίες και όργια, όπως ο Τιβέριος που λέγεται ότι συμμετείχε σε μυστικά όργια στη βίλα του στο Κάπρι. Τίποτα δεν ήταν αυταπόδεικτο μέχρι να ανακαλυφθεί η θαμμένη πόλη της Πομπηίας και να αποκαλυφθούν τα «ένοχα μυστικά» των Ρωμαίων που παρέμεναν αιώνες θαμμένα. Η Πομπηία ήταν μία πόλη του 6ου αιώνα π. Χ , η οποία θάφτηκε και διατηρήθηκε σχεδόν ανέπαφη κάτω από την ηφαιστειακή στάχτη μετά την έκρηξη του Βεζούβιου,

το 70 π. Χ…

Η Πομπηία βρέθηκε σχεδόν άθικτη Παρόλο που η Πομπηία αποκαλύφθηκε στα τέλη του 16ου αιώνα, οι συστηματικές ανασκαφές άρχισαν τον 18ο αιώνα. Αυτή η μεγάλη καθυστέρηση οφείλεται στο γεγονός ότι οι πρώτες ανασκαφές έφεραν στο φως τοιχογραφίες με τόσο σοκαριστικές και προκλητικές εικόνες που τα ήθη της εποχής δεν μπορούσαν να αποδεχτούν γι ΄αυτό και η αρχική αντίδραση ήταν να τα σκεπάσουν πάλι. Δύο αιώνες αργότερα, οι ανασκαφές συνεχίστηκαν και οι αρχαιολόγοι βρήκαν μια ολόκληρη άθικτη πόλη. Ψωμί σε φούρνους, υπολείμματα τροφής, σώματα γυναικών, αντρών και παιδιών ακόμα και κατοικιδίων που η στάχτη πρόλαβε και κάλυψε, απαθανατίζοντας την έκφραση τρόμου των τελευταίων λεπτών. Τα εκπληκτικά αυτά ευρήματα βοήθησαν τους επιστήμονες να συνθέσουν το παζλ της ζωής των αρχαίων Ρωμαίων στην Πομπηία, όπως τι επαγγέλματα έκαναν, τι τροφές έτρωγαν, σε τι σπίτια ζούσαν αλλά και τις δραστηριότητές τους….

Οι ανασκαφές έφεραν στην επιφάνεια ευρήματα από πολλούς οίκους ανοχής στην αρχαία Πομπηία, όπως π.χ τοιχογραφίες και γκράφιτι ερωτικού περιεχομένου που διακοσμούσαν κάποια κτήρια με πολλά δωμάτια και πέτρινα κρεβάτια. Ο φαλλός ήταν ένα πολύ συνηθισμένο διακοσμητικό στοιχείο κυρίως για καλοτυχία και η εικόνα του κοσμούσε σπίτια , δρόμους και μαγαζιά.

Ο οίκος ανοχής Lupanare» η φωλιά του λύκου «…

Ένας από τους πιο γνωστούς οίκους ανοχής ονομαζόταν Lupanare, δηλαδή η φωλιά του λύκου*. Επρόκειτο για ένα διώροφο, νεόκτιστο κτήριο. Εικάζεται ότι ήταν το μοναδικό κτήριο που χτίστηκε αποκλειστικά για να λειτουργήσει ως οίκος ανοχής. Είχε δέκα δωμάτια και ένα μπάνιο. Κάθε δωμάτιο είχε ένα πέτρινο κρεβάτι με στρώμα όπου η εκδιδόμενη διασκέδαζε τους πελάτες της. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου οίκου ήταν οι ερωτικές τοιχογραφίες.

Ο κατάλογος με τις παρεχόμενες υπηρεσίες απεικονιζόταν στους τοίχους του οίκου…

Κάθε τοιχογραφία απεικόνιζε και μία διαφορετική ερωτική στάση και εικάζεται ότι λειτουργούσαν ως διαφήμιση για τις προσφερόμενες υπηρεσίες. Παρά τον ερωτισμό που αποπνέουν οι εικόνες, στην πραγματικότητα οι συνθήκες δεν ήταν ιδανικές. Η ζωή των γυναικών στη «φωλιά του λύκου» ήταν δύσκολη και πολύ διαφορετική από τις αισθησιακές εικόνες στην τοιχογραφίες. Τα δωμάτιά τους δεν είχαν παράθυρα, ήταν πολύ μικρά και άβολα και χωρίζονταν από την αίθουσα αναμονής μόνο με κουρτίνες. Εξάλλου οι περισσότερες από αυτές τις γυναίκες βρίσκονταν εκεί παρά την θέλησή τους και ήταν δούλες, συνήθως ανατολίτικης καταγωγής, που κατέληξαν εκεί. Επειδή ακριβώς προέρχονταν από σκλαβοπάζαρο και δεν είχαν εκπαιδευτεί σε κάποιο άλλο επάγγελμα, φαίνεται αναπόφευκτη η κατάληξή τους στους οίκους ανοχής…

 

 

*Η λέξη «Lupara» σημαίνει κυριολεκτικά «για την λύκαινα (Lupo είναι ο λύκος, lupa η λύκαινα)», στο συγκεκριμένο θέμα η καλύτερη μετάφραση είναι «φωλιά της λύκαινας», γεγονός που αντικατοπτρίζει  καλύτερα το νόημα (θήραμα της λύκαινας).

Το λειόκαννο  Lupara

 

alt

Από τη λέξη Lupara έρχεται η ιταλική έκφρασηLupara bianca, ένας όρος που χρησιμοποιείται κυρίως από τους δημοσιογράφους και  αναφέρεται σε μαφιόζικες δολοφονίες στην οποία το σώμα του θύματος είναι σκόπιμα κρυμμένο.

Επίσης παραπέμπει σε ένα κομμένο λειόκαννο σπαστού τύπου. Παραδοσιακά συνδέεται με την Κόζα Νόστρα, την  ιταλική εγκληματική οργάνωση που κυριαρχούσε στη Σικελία η οποία το  χρησιμοποίησε  σε βεντέτες, αλλά και σε άμυνα ενάντια στο στρατό του Μουσολίνι, όταν αποφάσισε να σπάσει το δίκτυο των μαφιόζων της Σικελίας. Βλ. ΕΔΩκαι ΕΔΩ

Περισσότερα…

...