ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΒΛΗΜΑ ΣΦΕΝΤΟΝΑΣ ΗΛΙΚΙΑΣ 2.200 ΕΤΩΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ
Ένα ελληνικό βλήμα σφεντόνας, ηλικίας 2.200 ετών, ενδέχεται να χρησιμοποιήθηκε εναντίον Εβραίων κατά τα γεγονότα που συνδέονται με την ιστορία της Χανουκά. Το εύρημα, το οποίο εντοπίστηκε στη Γιάβνε και φέρει την επιγραφή «Νίκη για τον Ηρακλή και τον Χαυρόν», αποτελεί ένα αποτελεσματικό όπλο. Πέρα από την προφανή χρήση του στο πεδίο της μάχης, θα μπορούσε επίσης να έχει λειτουργήσει ως μέσο ψυχολογικού πολέμου εναντίον των Ασμοναίων στρατιωτών κατά τη διάρκεια της εξέγερσής τους.
Πριν από περίπου 2.200 χρόνια, ένας Έλληνας στρατιώτης βρισκόταν στο πεδίο της μάχης, στη σημερινή ισραηλινή πόλη Γιάβνε. Στρέφοντας τη σφεντόνα του προς τα εβραϊκά στρατεύματα των Ασμοναίων, εκτόξευσε ένα βλήμα εναντίον τους, κατά τη διάρκεια συγκρούσεων που αργότερα θα αποτελούσαν μέρος της ιστορίας της Χανουκά. Αυτή είναι, τουλάχιστον, μία από τις εκδοχές που προτείνονται μετά την ανακάλυψη στη Γιάβνε ενός μολύβδινου βλήματος σφεντόνας, το οποίο φέρει την ελληνική επιγραφή «Νίκη για τον Ηρακλή και τον Χαουρόν» — πιθανότατα μια προσπάθεια άσκησης ψυχολογικού πολέμου κατά των αντιπάλων.
Η Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ (IAA), η οποία έδωσε στη δημοσιότητα την είδηση της ανακάλυψης, ανέφερε στην εφημερίδα *The Times of Israel* ότι το βλήμα εντοπίστηκε πριν από περίπου έναν χρόνο και έκτοτε αποτελεί αντικείμενο μελέτης. Η ανακοίνωση προγραμματίστηκε για την Τετάρτη, 10 ημέρες πριν από τη γιορτή της Χανουκά.
Σε σχετική ανακοίνωση, η IAA διευκρίνισε ότι το βλήμα, το οποίο βρέθηκε στον σημαντικό αρχαιολογικό χώρο της Γιάβνε, έχει μήκος 4,4 εκατοστά και χρονολογείται πριν από περίπου 2.200 χρόνια. Η ηλικία του το τοποθετεί χρονικά στην περίοδο των συγκρούσεων μεταξύ του στρατού των Σελευκιδών και των Ασμοναίων, οι οποίοι επιδίωκαν να αποτρέψουν τον εξελληνισμό των Εβραίων.
Ωστόσο, οι ερευνητές παραδέχονται ότι δεν είναι γνωστό το ακριβές πλαίσιο χρήσης του βλήματος, ούτε υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ανήκε όντως σε Έλληνα στρατιώτη. «Φαίνεται πως δεν θα μπορέσουμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα αν το βλήμα ανήκε σε Έλληνα στρατιώτη, ωστόσο δεν αποκλείεται να σχετίζεται με τη σύγκρουση μεταξύ των Ελλήνων και των Ασμοναίων», δήλωσαν στην ανακοίνωση ο Πάμπλο Μπέτζερ και ο Δρ. Ντάνιελ Βάργκα, οι οποίοι διηύθυναν την ανασκαφή για λογαριασμό της IAA. «Οι μικροσκοπικές μολύβδινες σφαίρες σφενδόνης, που προαναγγέλλουν την επικείμενη νίκη των θεών της ειδωλολατρικής Ιάμνειας, αποτελούν απτή απόδειξη μιας σφοδρής μάχης που διεξήχθη στην Ιάμνεια εκείνη την εποχή», πρόσθεσαν.
Σύμφωνα με την καθηγήτρια Γιούλια Ουστίνοβα (Yulia Ustinova) από το Πανεπιστήμιο Μπεν Γκουριόν, η οποία αποκρυπτογράφησε την επιγραφή, «το ζεύγος των θεών Χαυρόν (Hauron) και Ηρακλή θεωρούνταν οι θεϊκοί προστάτες της Ιάμνειας κατά την ελληνιστική περίοδο. Η επιγραφή σε μια σφαίρα σφενδόνης αποτελεί την πρώτη αρχαιολογική μαρτυρία για τους δύο προστάτες της Ιάμνειας, η οποία ανακαλύφθηκε εντός της ίδιας της πόλης. Μέχρι σήμερα, το συγκεκριμένο ζεύγος ήταν γνωστό μόνο από μια επιγραφή στο ελληνικό νησί της Δήλου».
Η Ουστίνοβα ανέφερε ότι η επιγραφή δεν αποτελούσε απλώς μια επίκληση για βοήθεια προς τις θεότητες, αλλά «μια απειλή που στρεφόταν κατά των αντιπάλων». «Οι μολύβδινες σφαίρες σφενδόνης είναι γνωστές στον αρχαίο κόσμο, ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ., ωστόσο στο Ισραήλ έχουν βρεθεί ελάχιστα τέτοια αντικείμενα που να φέρουν επιγραφές», πρόσθεσε. «Οι επιγραφές αυτές μετέφεραν ένα μήνυμα που αποσκοπούσε στη συσπείρωση των πολεμιστών, με στόχο την τόνωση του ηθικού τους και τον εκφοβισμό του εχθρού, ή αποτελούσαν επικλήσεις που στόχευαν στη μαγική ενδυνάμωση της ίδιας της σφαίρας. Οι επιγραφές αυτές εντάσσονταν στο πλαίσιο του ψυχολογικού πολέμου, κύριος σκοπός του οποίου ήταν ο τρόμος του αντιπάλου, καθώς και η ενότητα και η ανύψωση του ηθικού των πολεμιστών».
«Μπορεί κανείς μόνο να φανταστεί τι σκεφτόταν και τι ένιωθε ο πολεμιστής που κρατούσε τη σφαίρα σφενδόνης πριν από 2.200 χρόνια, εναποθέτοντας τις ελπίδες του στη θεϊκή σωτηρία», δήλωσε ο διευθυντής της Αρχής Αρχαιοτήτων του Ισραήλ (IAA), Ελί Εσκουσίντο (Eli Escusido). «Τον 2ο αιώνα π.Χ., η ειδωλολατρική Ιάμνεια –η οποία ήταν σύμμαχος των Σελευκιδών (των Ελλήνων που κυβερνούσαν τη Γη του Ισραήλ)– δέχθηκε επιθέσεις από τους στρατούς των Ασμοναίων», εξήγησαν οι υπεύθυνοι. «Οι Ασμοναίοι επιδίωκαν να υποτάξουν τους άλλους λαούς και να δημιουργήσουν ένα ομοιογενές και “καθαρό” κράτος, από θρησκευτική και τελετουργική άποψη».
Η Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ (IAA) ανέφερε ότι οι ανασκαφές στην Ιάμνεια διεξάγονται στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας της Αρχής Γαιών του Ισραήλ για την επέκταση της πόλης, σε συνεργασία με τον δήμο. Πρόκειται για ένα συνεχιζόμενο έργο μεγάλης κλίμακας.
…………………
Σχετικά … ➡ Οι ιαματικές πηγές έχουν και αυτές την αρχή τους.
➡ Ο Ίαμος ο γιος του Απόλλωνα και της Ευάδνης, κόρης της Πιτάνης, που ήταν κόρη του Ποσειδώνα, ίδρυσε στην Ολυμπία το μαντείο του μεγάλου Διός και κατασκεύασε τον βωμό.Το φημισμένο γένος των Ιαμιδών, ίδρυσε σε όλη την τότε οικουμένη μαντεία. Όμως τα μαντεία αυτά ήταν… ιαματικά! Βλέπουμε ότι όλες οι ονομασίες που σχετίζονται με τις θεραπείες έχουν τη ρίζα τους στον Ίαμο!
Μία από τις πόλεις που ίδρυσαν οι Ιαμίδες ήταν και η ΙΑΜΝΕΙΑ, στην Παλαστίνη. Γιαβνέθ ή Γιάμνια ή Γεβνί σήμερα, τη βρίσκουμε ιστορικά και κατά τους Ιουδαϊκούς πολέμους… Στον… Πρώτο Ιουδαϊκό Πόλεμο και στη… Μάχη της Αζώτου
……………….
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΟΥΔΑΙΑ, οι Μακκαβαίοι, και ο πανεπόπτης κύριος ο θεός του Ισραήλ
……………
Χάλκινη μάσκα του θεού Πάνα βρέθηκε στην Παλαιστίνη !
Παλαιστίνος
Στην ελληνική μυθιστορία με το όνομα Παλαιστίνος είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Θράκης, ο οποίος ήταν γιος του θεού Ποσειδώνα.
Ένα λαμπρό υπόδειγμα ρητορικής και πολιτικής από πρόσφατη συνεδρίαση των Ηνωμένων Εθνών, που έκανε τη διεθνή κοινότητα να χαμογελάσει:
Ο λόγος του Παλαιστίνιου εκπροσώπου στα ΗΕ.
«Πριν ξεκινήσω, θέλω να σας πω κάτι για τον Μωϋσή. Όταν έσκισε τον βράχο κι άρχισε να αναβλύζει νερό, σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία για μπάνιο.
Έβγαλε λοιπόν τα ρούχα του, τα ακούμπησε στον βράχο και μπήκε στο νερό.
Όταν βγήκε και θέλησε να ντυθεί, τα ρούχα του είχαν εξαφανιστεί.
Τα είχε κλέψει ένας Ισραηλινός.»
Τότε πετάχτηκε οργισμένος ο Ισραηλινός εκπρόσωπος κι άρχισε να φωνάζει «Τι είναι αυτά που λες; Οι Ισραηλινοί δεν ήταν εκεί, τότε.»
Οπότε ο Παλαιστίνιος εκπρόσωπος χαμογέλασε και είπε: «Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, μπορώ να ξεκινήσω την ομιλία μου…»!
Είχε απόλυτο δίκιο, λοιπόν, ο Ισραηλινός εκπρόσωπος στα Η.Ε., όταν φώναξε… «Τι είναι αυτά που λες; Οι Ισραηλινοί δεν ήταν εκεί, τότε.»… !!!!!
………
Ας αναφέρουμε την Μυθιστορία των Ελλήνων ➡ ( Μύθος = προφορικός λόγος > αφήγηση ) , όπως την καταγράφουν οι Έλληνες Ιστορικοί.
“ἐχόντων δὲ αὐτὴν ὁμοῦ τοῖς Κρησὶ Λυκίων καὶ Καρῶν τε καὶ Παμφύλων, Λυκίων μὲν κατὰ συγγένειαν τὴν Κρητῶν –καὶ γὰρ οἱ Λύκιοι τὸ ἀρχαῖόν εἰσιν ἐκ Κρήτης, οἳ Σαρπηδόνι ὁμοῦ ἔφυγον¨ – Παυσανίας Αχαϊκά
«Όταν τα παιδιά της Ευρώπης, ο Σαρπηδόνας, ο Ραδάμανθυς και ο Μίνωας φιλονίκησαν για τη βασιλεία και επικράτησε ο Μίνωας, ο Σαρπηδόνας έφυγε μαζί με τους συντρόφους του. Οι εξόριστοι έφθασαν στην Μιλυάδα της Ασίας, όπου σήμερα κατοικούν οι Λύκιοι. Τότε λεγόταν Μιλυάδα και οι Μιλύες λέγονταν Σόλυμοι. Βασιλιάς ήταν ο Σαρπηδόνας…» (Ηρόδοτος, Κλειώ, Βιβλίο Α΄, 173).
«Επειδή, επί της εποχής του Αβραάμ του προγόνου μας, η πόλη λεγόταν Σόλυμα. Πολλοί λένε ότι και ο Όμηρος την αποκαλεί Σόλυμα. Την δε προσωνυμία «Ιερό» οι Εβραίοι έβαλαν αργότερα. Ήταν κατά την εποχή που με τη στρατιά του Ιησού κατά των Χαναναίων και του πολέμου, κατά τον οποίο οι Χαναναίοι κράτησαν (την πόλη), που (ο Ιησούς) κατένειμε στους Εβραίους, οι οποίοι όμως δεν κατάφεραν να διώξουν (τους Χαναναίους) από τα Ιεροσόλυμα, μέχρι που την πολιόρκησε ο Δαυίδ…» (Ιώσηπος, «Ιουδαϊκή Αρχαιολογία», Ζ, 3. 10-25). ( Ο Εβραίος ιστορικός Ιώσηπος δέχεται ότι το πραγματικό όνομα της πόλης είναι, Σόλυμα. Όμως, ο Παυσανίας και ο Ηρόδοτος μας πληροφορούν ότι οι Σόλυμοι ήσαν απόγονοι των Κρητών. )
Αργότερα οι Σόλυμοι εποίκησαν την χώρα της Παλαιστίνης, όπου ίδρυσαν την πόλη στους πρόποδες του όρους Σιών. Το όνομα Σιών προέρχεται κι αυτό από την δωρική λέξη “σιός”, που σημαίνει Θεός. Στην κορυφή του όρους εκείνου, έκτισαν και τον ναό του πολιούχου θεού της πόλεως, του μεγίστου θεού των ελλήνων. Ο ναός ονομάσθηκε “Διός Σολυμέως”.
Αργότερα μετά την κατάληψη της πόλεως το 1026 π.χ.χ. από τον Δαυίδ, γκρέμισαν τον ναό του Διός, στα ερείπια του οποίου έκτισε ο Σολομών τον περιώνυμο ναό του, όπου και μετέφερε την “κιβωτό της διαθήκης”. Τα Σόλυμα οι Εβραίοι στην Π.Δ. τα αποκαλούν Σαλήμ ή Γιερούσαλαημ. Το όνομα Ιεροσόλυμα είναι σύνθετο και δεν πρόσθεσαν οι Εβραίοι το “ιερό” , όπως ψευδώς γράφει ο Ιώσηπος. Οι Έλληνες από όλη την Οικουμένη, ξεκινώντας να επισκεφθούν τον Ναό του Διός Σολυμέως, έλεγαν, “πάμε στο Ιερό των Σολύμων” !!
…………………………………………………………………………………..
What do you feel about this post?
Like
Love
Happy
Haha
Sad
