Το φαινόμενο της πεταλούδας, οι Κινέζοι και ο Ήσίοδος

Ο Ησίοδος έξυσε το μούσι το. Τότε, στον καιρό του, δε μπορούσες να είσαι σοφός άμα δεν είχες μούσι. Σήμερα άμα έχεις μούσι, είσαι ή τουρίστας, ή μοντέρνος ή της καρπαζιάς. Τότε δεν είχανε βρει ακόμα τις ηλεκτρικ΄ςε μηχανές και τ’αφήνανε το ρημάδι. ‘Εξυσε λοιπόν το μούσι του ο Ησίοδος κι άρχισε να γράφει: “Εν αρχή ήτο το χάος”. Πάντα είναι το χάος. Και παντού. Στην πολιτική, στις μυστηριώδεις δολοφονίες που πετάνε σφαίρες απ’το παράθυρο και ρίχνουνε μπροστά ένα κομμάτι χάος να συγκαλύψουνε τη δουλεια, στα οικονομικά, στα μεγάλα τραστ και στα κεφάλαια των φουκαράδων, που κοιτάνε να βρούνε κατοστάρικο να πληρώσουνε τον δοσά…

(ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΣΙΦΟΡΟΥ “ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ” Εκδοτική Ερμής Ε.Π.Ε.

Σημείωση: Γράφτηκε το ’70 το έξοχο αυτό βιβλίο. Αντικαταστήστε το κατοστάρικο με καμιά 100άρα ευρώπουλα και τον δοσά με τα κοινόχρηστα πχ :Ρ)

Από το χάος ξεπηδήσαμε κι έμεινε κατάλοιπο να μας παιδευει μέχρι να ξαναγίνει χάος… ‘Ενα πράγμα που πρέπει να’ναι σκοτεινό, πηχτό ή νερουλό, μυστηριακό και άγνωστο. ‘Αμα μάθουμε τι είναι, θα γίνουμε το ένα μας με το Θεό. Καλά και δεν το μαθαίνουμε. Ο Ησίοδος λέει ότι ήτανε ο Χώρος. Τρομάρα να του’ρθει και του Ησίοδου, αλλά αφού το λέει, το λέμε. Κι ο Χώρος αυτός είχε μέσα του σε σπέρμα όλα όσα αποτελούνε το Σύμπαν. Οι Πρόλογοι είναι κομμάτι αχάριστοι, αλλά δεν μπορείς να τους αποφύγεις. Μ’όλη τους την κουταμάρα, είναι βλέπεις κι απαραίτητοι. Να μη λέμε τη Μυθολογία σκέτα σαν παραμύθι, να της δώσουμε και μια μορφή. Μια αλήθεια. ‘Οση αλήθεια μπορείς να βρεις μέσα στο μύθο. Και για να τιμήσουμε τη μνήμη του Ησίοδου, πρέπει να πούμε ο΄τι η μυθολογική θεωρία του δεν ξεφεύγει και πολύ από την επιστημονική εξήγηση της Κοσμογονίας. Οι θεωρίες του ‘Εντιγκτον, του Λεμαίτρ, του Ρόσελ, του Χέρτζμπρουκ, του Μιλν, του Μεντζ, του Λαπλάς (πού να τις πούμε όλες) συγγενεύουν αρκετά με την Κοσμογονία του Ησίοδου. Κι εμείς που κάνουμε μυθολογία, θα ξεφύγουμε από την Επιστήμη. “Εν αρχή ην το χάος”, έτσι το θέλει κι ας λέει ο ‘Ομηρος ότι πρώτος ήταν ο Ωκεανός που είχε παντρευτεί τη Θέτιδα. Ο ‘Ομηρος ήταν ποιητής και ρομαντικός. ‘Ο,τι γουστάρει το λέει. Κι άσε που μπορεί να του δίνανε και το Νόμπελ, έτσι κι έγραφε “μονοκοτυλήδονα”…

«Πρώτα-πρώτα το Χάος έγινε και ύστερα η πλατύστηθη Γη, το αιώνια στέρεο βάθρο όλων….. Και από το Χάος, το Έρεβος γεννήθηκε και η μαύρη η Νύκτα, κι από τη Νύκτα πάλι ο Αιθέρας και η Ημέρα…… Και η Γη γέννησε πρώτα ίσο με τον εαυτό της, τον Ουρανό τον αστερόπληθο…»

(Ησίοδος, «Θεογονία»)

Η θεωρία του Χάους

μελετά τη συμπεριφορά ορισμένων μη γραμμικών δυναμικών συστημάτων, που είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα στις αρχικές συνθήκες, ένα αποτέλεσμα το οποίο ευρέως αναφέρεται ως το φαινόμενο της πεταλούδας.

Το φαινόμενο της πεταλούδας είναι μια ποιητική μεταφορά, στη θεωρία του χάους για το φαινόμενο της ευαίσθητης εξάρτησης ενός συστήματος από τις αρχικές συνθήκες. Σύμφωνα με μια από τις διατυπώσεις, λέγεται ότι “αν μια πεταλούδα κινήσει τα φτερά της στον Αμαζόνιο, μπορεί να φέρει βροχή στην Κίνα”.