Μία από τις μεγάλες και ξεχασμένες μορφές των γραμμάτων και των τεχνών των αρχών του 20ου αιώνα. Η ιδιότητα του ποιητή, ως μοναδικός και αποκλειστικός χαρακτηρισμός της δημιουργικότητας του Λευτέρη Αλεξίου, ασφαλώς τον αδικεί. Γιατί, η ευρύτητα της παιδείας και των ενδιαφερόντων του δεν εκφράστηκε μόνο με την ποίηση, αλλά και με την πεζογραφία, το θέατρο, τις μεταφράσεις και τη μουσική.
Σε νεαρή ηλικία, ο Λευτέρης Αλεξίου συνδέθηκε, μέσω της Γαλάτειας, με τον Νίκο Καζαντζάκη κι η σχέση αυτή τον επηρέασε καθοριστικά. Ο Καζαντζάκης, μεγαλύτερος κατά επτά χρόνια, έχοντας ήδη εκδώσει το Όφις και Κρίνος, ήταν ο πιο προβεβλημένος από την ομάδα των νεαρών λογίων του Ηρακλείου.
Ο Αλεξίου ακολουθεί τα βήματα του γοητευτικού φίλου του στη γραφή, στις πνευματικές και μεταφυσικές αναζητήσεις, στις επιρροές και στις επιδράσεις.
Εντύπωση προκαλεί το πλήθος των σπάνιων και ιδιωματικών λέξεων που απαντούν τόσο στους Αξέχαστους Καιρούς όσο και στην καζαντζακική Οδύσεια, λέξεις που περιλαμβάνονται στο «Λεξιλόγιο» της Α΄ έκδοσής της και υποδεικνύουν την κοινή πνευματική καταγωγή και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των δυο λογοτεχνών.
Λευτέρης Αλεξίου (1890-1964). Το ποιητικό του έργο
What do you feel about this post?
Like
Love
Happy
Haha
Sad
