Σεπ 162014
 

ΩΣ ΠΟΤΕ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ …

  One Response to “Ενώ έχουν στραφεί όλοι στην Αμφίπολη ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ”

  1. Όχι μόνο στον Πειραιά. Αυτό συμβαίνει σε όλους τούς ιερούς μας χώρους στην Ελλάδα και και σε όλο τον πλανήτη κάθε μέρα κάθε ώρα κάθε στιγμή εδώ και πολλά χρόνια.

    ΔΗΛΟΣ

    Απόλλωνα μου, τι κακό μας βρήκε κάθε μέρα,
    και στο κατώφλι του Ναού σου, εστήσανε παντιέρα
    Ένα ασκέρι βδελυρό λικνίζεται στην ύβριν
    και του Λοξία το Ιερό το ΄κάναν φίρδην μίγδην

    Σίνες, σημίτες, κίναιδοι και κάποιοι συμμορίτες
    ανέλαβαν να σβύσουνε το Φώς μας, οι λεχρίτες
    Αρχαιολόγοι μπάσταρδοι και ειδικοί τεχνίτες
    διαλύουν τα μνημεία μας και σπάζουνε τις μύτες

    Τα σύμβολα τα ξύνουνε και τρίβουνε την πέτρα
    παλιό να μοιάζει θέλουνε με ιστορία ψεύτρα
    Άλλα τα βγάζουν στο γυαλό, σιγά-σιγά τα παίρνουν,
    όσο μπορούνε πιο πολλά κι οι βάρκες τους να γέρνουν

    Τ΄άλλα που δεν μπορούσανε τα κτίζουνε τριγύρω
    δήθεν αρχαία να μοιάζουνε, με νόημα όμως στείρο
    Πατίνες, λάσπες αχταρμά, μαντρούλες και πεζούλες
    καλά-καλά τα κρύβουνε τουβλάκια και πετρούλες

    Μονάχοι κι ανενόχλητοι κάθε στιγμή συλίζουν
    κάθε πτυχή του Ελληνισμού. Απόλλωνα , σε βρίζουν
    Και τις νυχτιές μαζεύονται κίναιδοι και μαινάδες
    με όργια γιακχοβακχικά κι αισχύνουν τις Δρυάδες

    Και όλα αυτά με ανοχή των προδοτών του τόπου
    αρχόντων και πολιτικών, της σιωπής του τρόπου
    Φτάνει πιά ! άλλο δεν μπορώ ν΄ αφήνω την αισχύνη
    να σε σπιλώνει Άνακτα με θράσος και με μήνη

    Τα ονόματά τους ξέρουμε, τους έχουμε γραμμένους
    σ΄ Αδράστειας κατάστιχα και καταδικασμένους !
    Τσεκούρι, σπάθη και φωτιά, τους έχουμε ταγμένο
    και την ψυχή στα τάρταρα, για διάλυση δοσμένη

    Αχ, η καρδιά μου δεν βαστά άλλο να περιμένω
    που κνώδαλα χτικιά θωρώ και την στιγμή προσμένω
    Απόλλωνα δός΄ μου υπομονή γιατί άλλο δεν κρατιέμαι
    τους υβριστές του Οίκου σου τώρα τους καταριέμαι

    Δός μου το σύνθημα ευθύς, αμέσως να αρχίσω
    της Νέμεσης τις προσταγές και να τους ξεκληρίσω
    Ένα σημάδι στείλε μου το νόημα να πιάσω
    κι όλο το μίασμα της Γής εγώ θα το χαλάσω

    Ναό λιτό θα εγείρουμε ευθύς μόλις τελειώσει
    της Θέμιδος η κρίση αυτή, καιρό που είχε δηλώσει
    Ναό λιτό, μαρμάρινο της Δήλου το στολίδι
    με ύμνους πάλι και ωδές, μας τέλειωσαν οι Μήδοι

    Το Θείο κι η Αρετή ξανά, να μπούν μεσ΄ στη ζωή μας
    Ευδαίμονες μακάριοι Τιμή σου και Τιμή μας
    Απόλλωνα Δελφίνιε Φοίβε και Διδυμαίε
    τέκνο του Ηλίου του Διός κίνησε Προπομπαίε
    Τα ήθη και τα έθιμα θέσπισε απ΄ την αρχή
    το Πνεύμα το ελεύθερο για πάντα η διδαχή
    Στην ύλη μας βαλτώσανε και χάσαμε την μέρα
    θέλει πολύ δουλειά μαζί να βγούμε στον αέρα

    Σε τρείς γενιές θάχουν ερθεί τα Επάνω, επάνω πάλι
    κι οι άνθρωποι θα βρούν ξανά Ζωήν τους κι όχι άλλη
    Κι όλα θάνε στη φύση τους και στής ροής το κύμα
    Δήλιε Απόλλωνα, δός μου το φώς, πές μου, τώρα ξεκίνα !

    currier

...