Υπάρχει μία σπίθα, η οποία καίει άσβηστη και βαθειά κρυμμένη μέσα στην διπλοκλειδωμένην της μνήμης κάμαρην.
Μία σπίθα, η οποία γίνεται ανάμνησις, κάθε φοράν κατά την οποίαν το βλέμμα αιχμαλωτίζει εικόνες εγκαταλείψεως μίας αλήθειας, της οποίας η ύπαρξις ανέστησε και εξανθρώπισε τον κόσμον.
Και η ανάμνησις αυτή γίνεται οργή και η οργή Νεμέσεως πρόσκλησις!!
Βαρύτατον κατηγορητήριον το, μηδέποτε καταργηθέν από τις γενεές των νεοβαρβάρων, «ες γην φέρειν»!! Πειστήριον του συνεχιζομένου εγκλήματος η ενεργητική και παθητική φθορά μίας ανεπανάληπτης κληρονομιάς, την οποίαν πολλοί θα ήθελαν να την εξαφανίσουν!!!…..
3/9/2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΡΟΣΟΣ
(ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ)
What do you feel about this post?
0%
Like
0%
Love
0%
Happy
0%
Haha
0%
Sad
0%
