Μαρ 252015
 
http://blogs.sch.gr/gymefkar/2014/03/24/499/

http://blogs.sch.gr/gymefkar/2014/03/24/499/

Θα πάρω το ντουφέκι μου, να πάω να γένω κλέφτης, να κατοικήσω ‘ς τα βουνά…

“Μάνα σου λέω δεν μπορώ τους Τούρκους να δουλεύω, 
-Δεν ειμπορώ δε δύναμαι, εμάλιασ’ η καρδιάμου. 
-Θα πάρω το ντουφέκι μου, να πάω να γένω κλέφτης, 
να κατοικήσω ‘ς τα βουνά και ‘ς ταις ψηλαίς ‘ραχούλαις, 
νάχω τους λόγγους συντροφιά, με τα θεριά κουβέντα, 
νάχω τα χιόνια για σκεπή, τους βράχους για κρεββάτι, 
νάχω με τα κλεφτόπουλα καθημερινό λημέρι. 

-Θα φύγω, μάνα, και μην κλαις, μον δόμου την ευχή σου, 
κι ευχήσου με, μανούλα μου, Τούρκους πολλούς να σφάξω 
και φύτεψε τριανταφυλλιά και μαύρο καρυοφύλλι. 
Και πότιζέ το ζάχαρι και πότιζέ το μόσκο. 
Κι όσο π’ ανθίζουν, μάνα μου, και βγάνουνε λουλούδια, 
ο γυιός σου δεν απέθανε. και πολεμάει τους Τούρκους  

Κι αν έλθη ‘μέρα θλιβερή, ‘μέρα φαρμακωμένη, 
και μαραθούν τα δυό μαζί, και πέσουν τα λουλούδια, 
τότε κι εγώ θα λαβωθώ, τα μαύρα να φορέσης.” 
Δώδεκα χρόνοι πέρασαν, και δεκαπέντε μήνες 
που ανθίζαν τα τριαντάφυλλα, κι ανθίζαν τα μπουμπούκια. 

Και μιάν αυγή ανοιξιάτικη, μια πρώτη του Μαϊου, 
που κελαϊδούσαν τα πουλιά, κι ο ουρανός γελούσε, 
με μιας αστράφτει και βροντά και γίνεται σκοτάδι. 

Το καρυοφύλλι εστέναξε, τριανταφυλλιά δακρύζει, 
με μιάς ξεράθηκαν τα δυό, και επέσαν τα λουλούδια’ 
μαζί μ’ αυτά σωριάστηκε κι η δόλια του η μανούλα. 

Δημοτικό άσμα για τους κλέφτες*, του 1500

“Σαν δένδρον ερραγίσθηκε, σαν κυπαρίσσι πέφτει’ 
ψηλήν φωνούλαν έβαλε,’ σαν παλληκάρ’ οπού ήταν’ 
-Που είσαι, καλέ μου αδελφέ, και πολυαγαπημένε; 
-Γύρισε πίσω, πάερμε, πάρε μου το κεφάλι, 
να μην το πάρ’ η παγανιά, και ο Ισούφ αράπης 
και μου το πάει ‘ς τα Ιάννινα τ’ Αλή πασά του σκύλου.” 

alt

( Εδώ βλέπετε τη σύλληψη του Κατσαντώνη… Στο βάθος παρακολουθεί ο πραγματικός κατακτητής, με ικανοποίηση για τους συνεργάτες του… ) 

PATRIARXHS*Κλέφτες λέγονταν οι ανυπότακτοι στην Τουρκιά Έλληνες… που πριν, επί Νέας Ρώμης, λέγονταν “στρατιώται” και μετά ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ – ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΕΣ… Μόνο που και το ’21 την πάτησαν… Οι κατακτητές παρέμειναν οι ίδιοι, από του “μεγάλου Κωνσταντίνου” και εντεύθεν… 
Καλό μολύβι…

ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Ο ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΤΟ ’21 ΑΜΕΣΩΣ, ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ, ΚΑΤΕΦΘΑΣΑΝ ΜΕ ΕΝΤΟΛΕΣ Ο ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΓΡΗΣ, ΦΥΣΙΚΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ, ΚΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΘΗΚΑΝ Ο ΜΕΝ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, Ο ΔΕ ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ.

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΚΙΝΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΣΕ ΤΟΥΣ ΤΟΠΙΚΟΥΣ ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΥΣ, ΠΡΟΥΧΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΓΕΡΟΝΤΕΣ, ΣΕ ΜΙΑ… ΤΟΠΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΑΧΟΤΑΝ ΤΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ! ( πάντα τα ίδια ! )

Ο ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ ΠΟΥ ΣΤΑΘΗΚΕ, ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΤΕΛΝΕΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΥΨΗΛΑΝΤΗ ΕΚΛΙΠΑΡΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΝΑ ΤΟΝ ΧΡΙΣΕΙ ΤΟΠΙΚΟ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΔΥΤΙΚΗ ΣΤΕΡΕΑ, ΕΝΩ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΗΤΑΝ ΣΕ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΝΝΟΗΣΕΙΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΔΗΘΕΝ «ΦΙΛΕΛΛΗΝΩΝ» ΠΟΥ ΚΑΤΕΦΘΑΣΑΝ ΕΙΔΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΑ, ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΡΙΚΑΡΝΤΟ ΚΑΙ, ΑΚΟΥΣΟΝ ΑΚΟΥΣΟΝ, ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΟΜΗ, ΚΟΛΛΗΤΟ ΤΟΥ ΜΕΤΕΡΝΙΧ!!! 

ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΧΡΙΣΜΑ, ΑΡΧΙΣΕ ΠΥΡΕΤΩΔΩΣ ΚΑΙ ΠΙΕΣΤΙΚΑ ΝΑ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΕ ΔΑΝΕΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ ΡΙΚΑΡΝΤΟ! 

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΩΣ ΔΙΕΒΑΛΛΕ ΥΠΟΧΘΟΝΙΩΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΜΙΚΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ!!! 

ΚΙ ΕΝΩ ΚΑΤ” ΑΡΧΗΝ ΠΡΟΩΘΟΥΣΕ ΤΟΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΣ ΕΓΙΝΕ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ, ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ…

ΑΠΟΚΡΥΠΤΕΙ Ο ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ ΕΝΤΕΧΝΩΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΚΟΡΔΑΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟ ΚΟΜΗ, ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥ ΣΥΝΕΝΝΝΟΟΥΝΤΑΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ…!!! 

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΚΕΝΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΚΕΝΕΣ… ΠΑΡ” ΟΛΑ ΑΥΤΑ, ΕΣΤΩ ΚΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ΑΣ ΓΙΝΟΥΝ ΜΑΘΗΜΑ ΔΙΔΑΧΗΣ…

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΑΥΤΗ Η ΙΔΙΑ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΑΘΗΜΑ… 

…………………………………………………………………………..

 

 

“Μάννα, σου λέω δεν μπορώ τους Τούρκους να δουλεύω, δεν ημπορώ, δεν δύναμαι, εμάλλιασ’ η καρδιά μου.”

alt
alt
Κ. Παπαρρηγόπουλος, ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, τόμος πέμπτος, μέρος δεύτερον…

http://www.scribd.com/doc/6477225/-E-B

…………………………………..

Ήρωας και ζητιάνος!

 Ο Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς ή Τουρκοφάγος

(17841849) γεννήθηκε στη Νέδουσα (Μεγάλη Αναστάσοβα) ένα μικρό χωριό που βρίσκεται στους πρόποδες του Ταϋγέτου, 25 χλμ από την πόλη τηςΚαλαμάτας. Καταγόταν από το χωριό Τουρκολέκα, του δήμου Φαλαισίας τηςΜεγαλόπολης. Ήταν ανηψιός του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Υπόγραφε και με το όνομα Τουρκολέκας ή Τουρκολακιώτης και μ΄ αυτό αναφέρεται σε μερικά δημοτικά τραγούδια. Τελικά όμως επικράτησε το επώνυμο Σταματελόπουλος από το βαπτιστικό όνομα του πατέρα του (Σταματέλος).
Υπηρέτησε όπως και ο Κολοκοτρώνης στον αγγλικό στρατό, στα Επτάνησα. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους αγωνιστές της Επανάστασης του 1821. Συντηρούσε δικό του σώμα ενόπλων με άνδρες που προέρχονταν από διάφορα μέρη της Ελλάδας.Με την έκρηξη της Επανάστασης, στην πρώτη μάχη που δόθηκε στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας στις 12 – 13 Μαϊου 1821 (είχε προηγηθεί μια συμπλοκή στο Λεβίδι τον Απρίλη), ο Νικηταράς που κρατούσε με 200 άντρες τα Άνω Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 6.000 Τούρκους που επιτίθεντο με πυροβολικό. Επειδή έπεσαν πολλοί Τούρκοι από το χέρι του σ’ εκείνη τη μάχη, οι άντρες του τον ονόμασαν Τουρκοφάγο. Διακρίθηκε και στις μάχες που ακολούθησαν, όπου συνεργάστηκε με τον θείο του, κυρίως δε στην πολιορκία και την άλωση της Τρίπολης.
Νικηταρά – Νικηταρά
πού’χεις στα πόδια σου φτερά
και στην καρδιά ατσάλι
Όταν η Τρίπολη καταλήφθηκε από τους Έλληνες, δεν ζήτησε κανένα λάφυρο για τον εαυτό του κι όταν τον πρόσφεραν ένα αδαμαντοκόλλητο σπαθί, το έκανε δώρο στην προσωρινή κυβέρνηση. Όταν οι Έλληνες κατέστρεψαν τη στρατιά του Δράμαλη στα στενά των Δερβενακίων, ο Νικηταράς μαζί με τον Δημήτριο Υψηλάντη και τον Παπαφλέσσα, είχε καταλάβει την χαράδρα γύρω από τον Άγιο Σώστη, απ’ όπου θα περνούσαν οι Τούρκοι, τους προκάλεσε δε μεγάλη καταστροφή.
 
 
Καθώς ο Δράμαλης υποχωρούσε προς το Άργος, ο Νικηταράς κατέλαβε την οχυρή θέση Αγινόρι και σκότωσε πολλούς Τούρκους που προσπάθησαν να διαφύγουν μέσω αυτής. Συνετέλεσε στο να υποχωρήσει τελικά ο Δράμαλης, υφιστάμενος πανωλεθρία. Στην μάχη αυτή πήρε και το όνομα τουρκοφάγος καθώς σύμφωνα με ιστορικές πηγές έσπασε τρεις πάλες με την δύναμη με την οποία χτυπούσε.
 
Στο τέλος της μάχης το χέρι του είχε μαρμαρώσει και δεν μπορούσε να αφήσει την πάλα.(26 – 28 Ιουλίου 1822).Ο Νικηταράς πήρε μέρος σε πολλές ακόμη μάχες μέχρι που απελευθερώθηκε η χώρα. Επί Καποδίστρια και Όθωνα ανήκε στο κόμμα των Ναπαίων (Ρωσόφιλων). Η ελληνική κυβέρνηση, φοβούμενη ότι το ρωσόφιλο κόμμα επεδίωκε να αντικαταστήσει τον βασιλιά Όθωνα με κάποιον Ρώσο πρίγκιπα,συνέλαβε τον Νικηταρά το 1839 και τον καταδίκασε, αν και παντελώς αθώο, σε ενάμιση χρόνο φυλακή, την οποία εξέτισε στις φυλακές της Αίγινας. Όταν αποφυλακίστηκε ήταν σχεδόν τυφλός. Έζησε λίγα ακόμη χρόνια με μια μηδαμινή (άλλες πηγές αναφέρουν καμία σύνταξη) σύνταξη και πέθανε το 1849 στον Πειραιά.
Ήταν μάλιστα τόσο φτωχός που κατάντησε ζητιάνος στα σοκάκια του Πειραιά. Η αρμόδια αρχή η οποία χορηγούσε πόστα είχε ορίσει μια ορισμένη μέρα στον ήρωα επαίτη μια θέση μια μέρα της εβδομάδος κοντά στην εκκλησία της Ευαγγελίστριας και του επέτρεπε (!) να επαιτεί κάθε Παρασκευή!
Όταν αυτά έφτασαν στα αυτιά του πρέσβη της Μεγάλης Δύναμης, αυτός απεστάλθη από την κυβέρνηση του στο πόστο όπου επαιτούσε ο μεγάλος οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο μάζεψε αμέσως το απλωμένο χέρι του.
„Τι κάνετε στρατηγέ μου;“ ρώτησε ο ξένος
„Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα“ απάντησε υπερήφανα ο ήρωας.
„Μα εδώ την απολαμβάνετε καθισμένος στον δρόμο;“ επέμενε ο ξένος.
„Η πατρίδα μου έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πως περνάει ο κόσμος“ απήντησε περήφανα ο Νικηταράς.
Ο ξένος κατάλαβε, και διακριτικά, φεύγοντας άφησε να του πέσει ένα πουγκί με χρυσές λίρες.
Ο Νικηταράς άκουσε τον ήχο, έπιασε το πουγκί και φώναξε στον ξένο:“ Σου έπεσε το πουγκί σου. Πάρε το μην το βρει κανένας και το χάσεις !!!“
Στις 25(ή 27) του Σεπτέμβρη του 1849, ο γενναιότερος των γενναίων, πεθαίνει ξεχασμένος, τυφλός και πάμφτωχος.

Αυτή ήταν η ελληνική υπερηφάνεια που έκανε την Ελλάδα ελεύθερη.
Διαβάστε Νεοέλληνες και μιμηθείτε! ( Όσοι „τα παίρνουν“ πόσο Έλληνες μπορεί να είναι; )

Πηγές Βικιπαίδεια, Νίκος Σάμιος
………………………………………………………………………

  3 Σχόλια to “Θα πάρω το ντουφέκι μου, να πάω να γένω κλέφτης, κι ευχήσου με, μανούλα μου, Τούρκους πολλούς να σφάξω…”

  1. δυστυχως, είναι μετρημένη, λίγη, ενωμένη αυτοί που πονούν και λυπούνται όταν διαβάζουν τα όμορφα άρθρα(Σάμιος και Πισατίδης ) και συνδέονται σαν ένα σώμα ένας οργανισμός και δεν καταλαβαίνουν την πλειοψηφιότητα τον τυφλών και αιχμαλώτων συνελληνων του καθεστώς. Ο νους δεν κατανοεί με την τρομοκρατία της φτώχιας και της έλλειψης προοπτικής , τα μάτια καταχνιασμένα , τα αφτιά ακούν μόνο στον ρυθμό της καταλανοτικής μηχανής του καπιταλισμού, σε αυτών μόνον προσανατολίζεται η σκέψη τον ελλήνων. Ποιο κόμμα θα μας φέρει στην οικονομική κατάσταση όπως είταν πριν της κρίσης και πότε?
    Όπως και η Σουλιώτες, εδώ διαβάζουμε πως κατάφεραν την επανάσταση, αλλά το παλιο συνδικάτο δεν επέτρεψε την απολευθέρωση της πατρίδας.
    Από τους πραγματικούς ήρωες σε όλη την ελλάδα απεμινε η συκοφαντία τον προδοτών(πιος δεν ξέρει τους ειπηρωτές έως αμαρτωλούς και κλέφτες ). Αυτό κυκλοφορεί τελικά για ανθρώπους, οποίη επιλέξαν το τέλος μιας τυραννικής αυτοκρατορίας από ανθέλληνες, χαζάρους, κληρικούς και αριστοκράτες της ευρώπης για ένα καλλίτερο αύριο σε ένα περιβάλλον ελεύθερο . Μια κουμπίνα πραγματικών κλεφτών και δημαγωγών τότε , όπως και στις εποχές μας.
    Δεν είναι η ώρα για βαρεί πενθώ για τους ήρωες και της θυσίες τους, αλλά τα έργα, οι αξιοπρέπεια, οι περηφάνια τον προγόνων πρέπει να μας ενθαρρύνει . Γιατί αυτοί από εμάς απαιτούν μόνο ένα: Να συνεχίσουμε τον αγώνα τους για την απολευθέρωση. Αυτά ήταν τα κίνητρα τους, ελευθερία και αυτοδιάθεση. Mετά την νίκη θα βρούμε και τον χρόνο και τους πόρους για μνήμη και μνημεία αντικαθιστώντας καταστροφικά μνημόνια και μεταρρυθμίσεις γενοκτονίας.

...