Φεβ 012015
 

«Εγώ είμαι η Iω»

Φωτογραφία: μελανόμορφος αμφορέας 540/530 π.Χ., (συλλογή Μονάχου, Γερμανία) Ερμής, Ιώ και ‘Αργος.

«Εγώ είμαι η Iώ»: Δυο ξακουστοί δρόμοι των υδάτων  φέρουν το όνομα μου.

….η Ιώ καταδιωκόμενη από τον οίστρο άρχισε να περιπλανάται σε όλη την Ελλάδα. Διέτρεξε την ακτή του Ιονίου πελάγους (που εξαιτίας της πήρε το όνομά του), έφθασε στην Ιλλυρία, διέσχισε όλη την Σκυθία, έφθασε στον Προμηθέα που ήταν δεμένος στον Καύκασο, διέτρεξε την ακτή της Μαύρης θάλασσας (που εξαιτίας της μετέβαλε την ονομασία της, από Άξενος Πόντος σε Εύξεινος), διήλθε από τον Βόσπορο (που εξαιτίας της πήρε το όνομά του (βους+πόρος*), και τελικά κατέληξε στην Μέμφιδα της Αιγύπτου όπου γέννησε τον Έπαφο, τον γιο της από τον Δία, ο οποίος στο μέλλον θα γινόταν γενάρχης της φυλής των Δαναών. Από τη Βικιπαίδεια.

*Πόρος= διάβαση, φυσικό ή τεχνητό πέρασμα, πορθμός (λέξη την οποία δανείστηκαν οι ξένοι και έχουμε τη λέξη port– airport, port, portal κ.λ.π., γλωσσικό δάνειο από τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ), γέφυρα. Πορθμός είναι και κάθε ισθμός ο οποίος (ισθμός) είναι μια λωρίδα γης που χωρίζει δύο θάλασσες και ενώνει δύο στεριές. 

α.Η ΙΩ, θυγατέρα του ποταμού-θεού Ίναχου, ήταν ιέρεια της Ηρας στο Άργος. Ο Ζευς, πού η Ίυγξ, κόρη του Πάνα

«Η γη μας γη των άφθαρτων αερικών και ειδώλων, πασίχαρος και υπέρτερος θεός μας είν’ ο Απόλλων. Στα εντάφια λευκά σάβανα γυρτός ο Εσταυρωμένος είν’ ολόμορφος Αδωνις  ροδοπεριχυμένος. Η αρχαία ψυχή ζει μέσα μας αθέλητα κρυμμένη, ο Μέγας Παν δεν πέθανε, όχι’ ο Παν δεν πεθαίνει!». Κωστής Παλαμάς, Ίαμβοι και ανάπαιστοι αρ.37  Άπαντα, τόμ.1, Μπίρης.

και της Ήχούς, του Z22.1Pan.jpgείχε κάνει μάγια, ερωτεύτηκε την Ιώ, και όταν η ‘Ήρα τον κατηγόρησε για απιστία και μεταμόρφωσε για τιμωρία την Ίυγγα σε πουλί (το σημερινό

jynx torquilla)

σε σουσουράδα, και από τότε άρχισε το πουλί Ίυγξ  να κουνάει (από το σείω+ ουρά) την ουρά του, αυτός είπε ψέματα.

– Ουδέποτε άγγιξα την Ιώ .

Ύστερα ο Ζευς μεταμόρφωσε την ίώ σε άσπρη αγελάδα την οποία η Ήρα ισχυρίστηκε ότι είναι δική της και την έδωσε στον αργό Πανόπτη να την φυλάει προστάζοντας τον:

– Δέσε κρυφά αυτό το ζώο σε μια ελιά στη Νεμέα.

Αλλά ο Ζευς έστειλε τον Ερμή να φέρει πίσω την Ιώ, και ο ίδιος κίνησε πρώτος για τη Νεμέα – μερικοί λένε για τις Μυκήνες – μεταμφιεσμένος σε δρυοκολάπτη. Ο Ερμής, παρ’ όλο πού ήταν ο εξυπνότερος άπ’ όλους τούς κλέφτες, ήξερε ότι δεν μπορούσε να κλέψει την Ιώ χωρίς να τον πάρει είδηση κάποιο από τα εκατό μάτια του Αργού αποκοίμισε λοιπόν τον Αργό παίζοντας τον αυλό του, τον χτύ­πησε με μια κοτρόνα, του έκοψε το κεφάλι και απελευθέρωσε την Ιώ . Η Ήρα, αφού τοποθέτησε τα μάτια του Αρ­γου στην ουρά του παγωνιού, ως μόνιμη υπόμνηση της βλακώδους δολοφονίας του, έστειλε ύστερα μια αλογόμυγα να τσιμπήσει την Ιώ και να την καταδιώξει σ’ όλον τον κόσμο.

β. Η Ιώ πρώτα πήγε στη Δωδώνη και αμέσως μετά έφτασε ως το πέλαγος πού ονομάστηκε Ιόνιο από το όνομα της, άλλά εκεί έκανε μεταβολή και κατευθύνθηκε βόρεια στο όρος Αίμο, και ύστερα από το δέλτα του Δούναβη, με τη φό­ρά του ήλιου, έκανε το γύρο της Μαύρης Θάλασσας, πέρασε τον Κιμμέριο Βόσπορο και ακολούθησε τον ποταμό Υβρι­στη ,ως τις πηγές του στον Καύκασο, όπου ο Προμηθεύς στέναζε ακόμη ,στο βράχο του. Η Ιώ, επέστρεψε στην Ευρώπη μέσω Κολχίδος, χώρας των Χαλύβων και Θρακικού Βοσπό­ρου ύστερα έφυγε καλπάζοντας, μέσω της Μικρας , Ασίας, στην Ταρσό και στην Ιόππη, και από εκεί στη Μηδία, στη ΒακτρΙα και στην Ινδία, και περνώντας νοτιοδυτικά μέσω Αραβίας, διέσχισε τον ινδικό Βόσπορο (το Στενό του Μπάμπ – ελ – Μαντεμπ) και έφτασε στην Αιθιοπία. Από εκεί ανηφόρισε από τις πηγές του Νείλου, όπου οι Πυγμαίοι έχουν αιώνιο πόλεμο με τούς γερανούς, και επιτέλους βρήκε ανάπαυση στην Αίγυπτο. Εκεί ο Ζευς της ξανάδωσε την ανθρώπινη μορφή της, και η Ιώ αφού παν­τρεύτηκε τον Τηλέγονο, γέννησε τον ‘Επαφο – το γιο της από τον Δία, ο οποίος την είχε αγγίξει * για κάποιο λόγο – και ίδρυσε τη λατρεία της ‘Ίσιδος, όπως αποκάλεσε τη Δήμητρα.· Ο ‘Έπαφος, για τον οποίο υπήρχε η φήμη ότι ήταν ο θεϊκός ταύρος Άπις, έγινε βασιλιάς της Αιγύπτου και απέκτησε κόρη, τη Λιβύη, πού από τον Ποσειδώνα έγινε μητέρα του Αγηνορα και του Βηλου .

γ. Μερικοί όμως πιστεύουν ότι η Ιώ γέννησε τον ‘Επαφο σε κάποιο σπήλαιο της Ευβοίας, το οποίο λεγόταν Βοός Aυλη, και ότι ύστερα πέθανε εκεί από το κεντρί της αλογόμυγας και ότι, σαν αγελάδα, άλλαξε το χρώμα της από άσπρο σε μενεξελί και από μενεξελί σε μαύρο .

δ. Άλλοι διηγούνται εντελώς διαφορετική Ιστορία. Λένε ότι ο Ίναχος, γιος του Ιαπετού, βασίλευσε στο Αργος και ίδρυσε την ίώπολη – επειδή Ιώ είναι το όνομα με το οποίο η σελήνη λατρευόταν κάποτε στο Αργος – και ονόμασε την κόρη του Ιώ προς τιμή της σελήνης . Ο Ζευς Πικος, βασιλιάς της Δύσης, έστειλε τούς υπηρέτες του να αρπάξουν την Ιώ, και τη βίασε αμέσως μόλις αυτή έφτασε στο παλάτι του. Αφού γέννησε από τον Δία μια κόρη ονόματι Λιβύη, η Ιώ έφυγε στην Αίγυπτο, αλλά βρήκε τον ‘Ερμή, γιο του Δία, να βασιλεύει εκεί έτσι συνέχισε τη φυγή της ως το όρος ΣΙλπιο της Συρίας, όπου πέθανε από λύπη και ντροπή.

Ο Ίναχος έστειλε αργότερα τούς αδελφούς και τούς συγγενείς της Ιους να την αναζητήσουν, προειδοποι­ώντας τους να μη γυρίσουν χωρίς αυτήν. Εκείνοι, με οδηγό τους τον Τριπτόλεμο, χτύπησαν όλες τις πόρτες της Συρίας φωνάζοντας: «Άμποτε το πνεύμα της ίους να βρει ανάπαυση!» ώσπου τελικά έφτασαν στο όρος Σιλπιο, όπου φάντασμα αγελάδας μίλησε και τούς είπε «Εγώ είμαι η Iω» Αυτοί αποφάσισαν ότι η Iώ θα πρέπει να ήταν θαμμένη σ’ εκείνο το σημείο, και έτσι ίδρυσαν μια Ιώπολη., που τώρα ονομάζεται Αντιόχεια. Προς τιμή της Ιους, κάθε χρόνο, οι ΙωπολΙτες χτυπούν ο ένας την πόρτα του άλλου με τον ιδιο τρόπο, χρησιμοποιώντας την ίδια κραυγή· και οι Αργειοι πενθούν κάθε χρόνο γι’ αυτήν.

Νίκος Σάμιος με πληροφορίες/επεξεργασία κειμένου από Πηγή 1 Πηγή 2

Περισσσότερα...

Προτείνουμε:

...