Βασικά δεν έκλεισαν ποτέ από τις 28 Φεβρουαρίου ως σήμερα.
Αυτό που έκανε το IRGC ήταν να μετατρέψει 21 μίλια διεθνούς πλωτής οδού σε πύλη με διόδια, και διαδικασία ελέγχου και λίστα διερχομένων.
Η κυκλοφορία έχει μειωθεί κατά 70 έως 80%. Αλλά ο μικρός αριθμός δεξαμενόπλοιων που διέρχονται καθημερινά το κάνουν αυτό με την άδεια του IRGC, που πληρώνεται σε γιουάν ή USDT, από 2 έως 4 εκατομμύρια δολάρια ανά πλοίο.
Η διαδικασία έχει που έχει καταγραφεί. Ένας χειριστής δεξαμενόπλοιου επικοινωνεί με έναν μεσάζοντα που συνδέεται με το IRGC. Ο χειριστής υποβάλλει στοιχεία ιδιοκτησίας σκάφους, κράτους σημαίας, δηλωτικό φορτίου, προορισμού, λίστας πληρώματος και δεδομένων αναμεταδότη AIS.
Το IRGC διενεργεί ελέγχους ιστορικού: καμία ιδιοκτησία που συνδέεται με τις ΗΠΑ, κανένα Ισραηλινό φορτίο, καμία σημαία από επιτιθέμενο κράτος.
Εάν εγκριθεί, γίνεται διαπραγμάτευση για διόδια.
Η πληρωμή εκτελείται σε μετρητά, κινεζικό γιουάν ή κρυπτονόμισμα Tether USDT στο δίκτυο Tron.
Το IRGC εκδίδει άδεια ασυρμάτου VHF με συγκεκριμένο χρονικό παράθυρο και διαδρομή μέσω των ιρανικών χωρικών υδάτων κοντά στο νησί Larak, όπου το Ναυτικό του IRGC πραγματοποιεί οπτική επιβεβαίωση. Το σκάφος διέρχεται. Δεν παρέχεται φυσική συνοδεία. Η «προστασία» είναι η άρση της απειλής.
Διέρχεται η Κίνα, η Ινδία, το Πακιστάν, η Τουρκία, η Μαλαισία, το Ιράκ, το Μπαγκλαντές. Διέρχονται οι τα πλοία των σκιωδών στόλων της Ρωσσίας.
Δεν πληρώνουν όλοι! Κάποιοι λαμβάνουν απαλλαγές μέσω διμερών συμφωνιών. Κάποιοι πληρώνουν μειωμένους συντελεστές. Κάποιοι δεν πληρώνουν τίποτα επειδή η γεωπολιτική τους ευθυγράμμιση είναι επαρκής πληρωμή. Το μοντέλο τους δεν είναι αποκλεισμός.
Η Lloyd’s του Λονδίνου και η διεθνής ασφαλιστική αγορά έχουν αποσύρει την τυπική κάλυψη κύτους και μηχανικών μερών για διελεύσεις από το Ορμούζ. Τα ασφαλιστήρια συμβόλαια κινδύνου πολέμου πλέον φέρουν premium στα ασφάλιστρα έως και 5% της αξίας του πλοίου, (5 εκατομμύρια δολάρια για ένα δεξαμενόπλοιο 100 εκατομμυρίων δολαρίων, ανά ταξίδι). Αλλά τα αναλογιστικά μοντέλα που τιμολογούν αυτά τα ασφάλιστρα, ενσωματώνουν πλέον την δεδομένη κατάσταση ελέγχου του IRGC, ως μεταβλητή μείωσης του κινδύνου.
Εάν ένα πλοίο μπορεί να αποδείξει ότι έχει πληρώσει τα διόδια και έχει λάβει άδεια VHF, η πιθανότητα απώλειας μειώνεται από το 20% σε κάτω από 5%. Τα ίδια μοντέλα που τιμολογούν τον κίνδυνο τυφώνων και την έκθεση σε σεισμούς, τιμολογούν πλέον τη συμμόρφωση με το IRGC ως παράγοντα ασφαλείας.
Ο ασφαλιστικός κλάδος έχει κάνει κάτι που καμία κυβέρνηση δεν είχε σκοπό: έχει επισημοποιήσει την εξουσία του IRGC επί του στενού με αναλογιστικά μαθηματικά.
Ένα δεξαμενόπλοιο που πληρώνει τα διόδια είναι ασφαλίσιμο. Ένα δεξαμενόπλοιο που δεν πληρώνει τα διόδια είναι ακινητοποιημένο. Εκατοντάδες πλοία βρίσκονται έξω από το στενό αυτή τη στιγμή, αδυνατούν να διέλθουν επειδή κανένας ασφαλιστής δεν τα καλύπτει. Η ανάκληση της ασφάλισης δεν είναι αντίδραση της αγοράς. Είναι ένας διαρθρωτικός μηχανισμός επιβολής που καθιστά την άδεια του IRGC προϋπόθεση για την εμπορική ναυτιλία.
Κάθε διόδιο που πληρώνεται σε γιουάν είναι ένα βαρέλι που διευθετήθηκε εκτός του συστήματος του δολαρίου. Κάθε συναλλαγή USDT στο Tron είναι ένας διακανονισμός 3 δευτερολέπτων που παρακάμπτει το SWIFT και τις κυρώσεις.
Το κοινοβούλιο του Ιράν συντάσσει νομοθεσία για την επισημοποίηση των διοδίων ως «αποζημίωση ασφαλείας».
Εάν ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο, ο ad hoc εκβιασμός καθίσταται κυρίαρχος νόμος και προηγούμενο για τη εκμετάλλευση του οποιουδήποτε chokepoint, και ενσωματώνεται στο διεθνές νομικό πλαίσιο.
Το στενό είναι ανοιχτό. Τα πλοία κινούνται. Αλλά μόνο για όσους πληρώνουν διόδια, στο νόμισμα που δέχεται ο ελέγχων τα διόδια, και είναι μόνο η αρχή.
Η εκτόξευση του πληθωρισμού είναι δεδομένη σε όποια εξέλιξη στην σύρραξη. Το διεθνές εμπόριο γύρισε σελίδα.
……..
Κι ο Araghchi απευθύνεται στον κόσμο λέγοντας :
«Ας είμαι σαφής:
Η Αίγυπτος χρεώνει 200.000 έως 700.000 δολάρια ανά διέλευση μέσω της Διώρυγας του Σουέζ, ποσό που μερικές φορές υπερβαίνει το 1 εκατομμύριο δολάρια.
Ο Παναμάς χρεώνει 100.000 έως 450.000 δολάρια ανά διέλευση, με τα μεγάλα πλοία να πληρώνουν έως και 500.000 δολάρια.
Η Τουρκία επιβάλλει τέλη στο Στενό του Βοσπόρου.
Ο Καναδάς και οι Ηνωμένες Πολιτείες χρεώνουν τέλη στη θαλάσσια οδό St. Lawrence.
Εν τω μεταξύ, το Ιράν δεν έχει χρεώσει για τη διέλευση από το Στενό του Ορμούζ εδώ και δεκαετίες, διατηρώντας το ελεύθερο παρά τις κυρώσεις και τις πιέσεις.
Κι όμως, περιμένετε να πιστέψω ότι το Ιράν είναι ο κακός παράγοντας εδώ;»
………………………………………………………………………………………………………………………….
What do you feel about this post?
Like
Love
Happy
Haha
Sad
