Απρ 212014
 

Από Βικιπαιδεία

Φόβος, αβεβαιότητα και αμφιβολία (ή FUD, από τα αρχικά των λέξεων Fear, Uncertainty and Doubt) είναι μια τακτική που χρησιμοποιείται στις πωλήσεις, το μάρκετινγκ, τις δημόσιες σχέσεις, την πολιτική και την προπαγάνδα. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για μια στρατηγική προσπάθεια να επηρεαστεί η αντίληψη του αποδέκτη μέσω της διάδοσης αρνητικών και διφορούμενων ή ψευδών πληροφοριών.

Μια εταιρία, για παράδειγμα, μπορεί να χρησιμοποιήσει τακτικές FUD για να προκαλέσει αρνητικές γνώμες και προσδοκίες για τα προϊόντα ενός ανταγωνιστή, να διογκώσει τις εκτιμήσεις για το κόστος αλλαγής αποτρέποντας έτσι τους πελάτες της από το να προτιμήσουν κάποια άλλη εταιρία, ή να διατηρήσει θέση ισχύος απέναντι σε ένανσυνέταιροπου θα μπορούσε δυνητικά να γίνει ανταγωνιστής.
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να περιγράψει τακτικές παραπληροφόρησης στη βιομηχανία υλικών υπολογιστών αλλά έκτοτε χρησιμοποιείται πιο πλατιά.
Η τακτική FUD είναι μια εκδήλωση της προσφυγής στον φόβο, μιας λογικής πλάνης όπου η τρομοκράτηση χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει υποστήριξη σε μια άποψη ή σκοπό.

SARTRE1 

Michael Crichton, State of Fear:
“Τα βιομηχανοποιημένα κράτη παρέχουν στους πολίτες τους πρωτοφανή ασφάλεια, υγεία, και ανέσεις.

Η μέση διάρκεια ζωής αυξήθηκε κατά πενήντα τοις εκατό τον τελευταίο αιώνα. Παρ’όλα αυτά οι σύγχρονοι άνθρωποι φοβούνται απελπιστικά. Φοβούνται τους ξένους, τις αρρώστιες, την εγκληματικότητα, το περιβάλλον. Φοβούνται τα σπίτια μέσα στα οποία ζούν, τις τροφές που τρώνε, την τεχνολογία που τους περιβάλλει. Και τους προκαλούν ιδιαίτερο πανικό αυτά που δεν μπορούν καν να δούν:μικρόβια, χημικές ουσίες, πρόσθετα, ρύποι. Φόβος, νευρικότητα, ανησυχία και κατάθλιψη. Και κάτι ακόμη πιο εκπληκτικό, είναι σίγουροι ότι το περιβάλλον καταστρέφεται γύρω τους. Απίστευτο!

Μια ομαδική πλάνη που μοιάζει με την πίστη στη μαγεία, μια παγκόσμια φαντασίωση αντάξια του Μεσαίωνα. Όλα πάνε κατα διαβόλου και επομένως πρέπει όλοι να ζούμε φοβισμένοι…Τα τελευταία δέκα πέντε χρόνια είμαστε υπό τον έλεγχο ενός εντελώς νέου συμπλέγματος…Το ονομάζω πολιτικό-νομικό-δημοσιογραφικό σύμπλεγμα. Το ΠΝΔ. Και είναι αφοσιωμένο στη διάδοση του φόβου στον κόσμο με το πρόσχημα ότι προωθεί την ασφάλεια… Τα δυτικά κράτη είναι ασφαλή.Όμως οι πολίτες δεν νιώθουν ότι είναι, εξαιτίας του ΠΝΔ…

Οι πολιτικοί χρειάζονται τον φόβο για να ελέγχουν τον πληθυσμό. Οι δικηγόροι χρειάζονται κινδύνους για να γίνονται δίκες και να βγάζουν λεφτά. Τα μέσα ενημέρωσης χρειάζονται τρομακτικές ειδήσεις για να τραβήξουν την προσοχή του κοινού.”

πηγή

Ο Αριστοτέλης για το φόβο

 
images

“Αν λοιπόν o φόβος προκύπτει από την προσδοκία ότι θα πάθουμε κάποια συμφορά, είναι φανερό ότι κανείς από εκείνους πού νομίζουν ότι δεν πρόκειται να πάθουν κανένα κακό, δε φοβάται. 
 
Και δεν φοβούνται ούτε αυτά πού νομίζουν ότι δεν πρόκειται να πάθουν, ούτε εκείνους από τούς οποίους δεν νομίζουν ότι θα τα πάθουν, καιούτε και τότε φοβούνται, όταν δεν νομίζουν ότι πρόκειται να πάθουν τίποτε. Συνάγεται λοιπόν ότι κατ’ ανάγκη φοβούνται εκείνοι πού νομίζουν ότι κάτι θα πάθουν, και τα πρόσωπα από τα όποια φοβούνται ότι θα το πάθουν, και αυτά πού θα πάθουν, και τοχρόνο πού θα το πάθουν.
 
Και δέν πιστεύουν ότι θά πάθουν τίποτε εκείνοι πού βρίσκονται σεμεγάλη ευτυχία η νομίζουν δτι βρίσκονται σε μεγάλη ευτυχία, για αυτό είναι και αυθάδεις καιαλαζονικοί και θρασείς (και τέτοιους κάνει τούς ανθρώπους ό πλούτος, ή σωματική δύναμις, οί πολλοί φίλοι, ή κοινωνική επιρροή). 
 
Επίσης δεν φοβούνται αυτοί πού νομίζουν ότι έχουν πάθει ήδη τα πάνδεινα καί βλέπουν μέ ψυχρή αδιαφορία το μέλλον, σάν αυτούς πού είναι καταδικασμένοι στο θάνατο μέ άποτυμπανισμό. ’Αλλά πρέπει να υπάρχει κάποια ελπίδα σωτηρίας από την αγωνία τού φόβου. Απόδειξις είναι το γεγονός ότι ο φόβος κάνει τούς ανθρώπους να σκέπτονται, γιατί βέβαια κανείς δεν σκέπτεται τα ανέλπιστα.
 
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΡΗΤΟΡΙΚΗ, 1383α 
 
 
 

 
 
eley
peristeri
 

 

Προτείνουμε:

...