Αυγ 012015
 

505883-patr11006431_1609396249291640_3564806139819436025_n

ΒΥΖΑΝΤΙΟΝ. ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ !!!

[ Στις πόλεις υπήρχαν οι πλούσιοι, οι φτωχοί και οι μεσαίοι.

Η διαφορά πλουσίων και φτωχών ήταν τεραστία. Οι συγκλητικοί, οι ανώτατοι υπάλληλοι και οι ευνοηθέντες από την φορά των καιρών ζούσαν στα μέγαρα και στα εξοχικά τους μέσα σε φανταστική χλιδή. Λέγεται ότι ο μέγας δούκας Νοταράς, κατά την παραμονή της πτώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, κατείχε τόσο χρυσό και άργυρο, ώστε να μπορή να συγκροτήση, αν ήθελε, τον απαιτούμενο στρατό για την άμυνα και σωτηρία της πόλεως, ( Τον θησαυρό του όμως δεν διέθεσε στον τελευταίο αυτοκράτορα Κωνσταντίνο ΙΑ’, αλλά τον διεφύλαξε για να τον παραδώση -κατά Γ. Φρατζή- στον Τούρκο Σουλτάνο Μωάμεθ Β’, όταν αυτός κυρίευσε την πόλη. )

Οι άνθρωποι διεχωρίζοντο σ’ αυτούς που διατάσσουν, δηλαδή τους άρχοντες, και σ’ εκείνους που δέχονται διαταγές.
“Είναι πάντα καλό ο άνθρωπος κατωτέρας βαθμίδος να κυβερνάται από άνθρωπο ανωτέρας βαθμίδος”, τονίζει ο Βασίλειος Καισαρείας τον 4ο αιώνα και ο Γρηγόριος Αντίοχος τον 12ο αιώνα. Η ιθύνουσα τάξη των “δυνατών”, περιλαμβάνει τους κληρικούς, τους πολιτικούς και στρατιωτικούς λειτουργούς και τους ανθρώπους που έχουν υπουργήματα και πόρους.

Απέναντι στην επιβλητική αυτή συγκέντρωση του πλούτου, ευρίσκετο το πλήθος των πτωχών. Οι πτωχοί στις πόλεις μόλις κατώρθωναν να εξοικονομήσουν τα προς το ζην, ζούσαν κάτω από άθλιες συνθήκες και κυρίως από δωρεές ευσεβών ή ευαγών ιδρυμάτων. Ήσαν γνήσιοι απόγονοι του ρωμαϊκού όχλου και ησθάνοντο ικανοποίηση με τα παιχνίδια στον ιππόδρομο και στις επιδείξεις μίμων και θαυματουργών. Στους φτωχούς αυτούς περιλαμβάνεται και όλος ο πληθυσμός των πόλεων με τους τεχνίτες και τους εμπόρους.

Στην ύπαιθρο ζούσαν οι γεωργοί, περιφρονημένοι από τους κατοίκους των πόλεων για την απαιδευσιά τους.

Όταν οι πλούσιοι αδικούσαν καταφώρως τους φτωχούς, οι ευσεβείς πτωχοί εδέχοντο την αδικία με υπομονή, συλλογιζόμενοι ότι όλα τα κακά τα επέτρεπε ο Θεός, “δια τας αμαρτίας ημών”.

Μεταξύ των πτωχών και των πλουσίων ευρίσκοντο οι “μεσαίοι”, που ήσαν και οι στυλοβάτες της αυτοκρατορίας. Αυτούς τους μεσαίους έπλητταντα φορολογικά μέτρα, γιατί οι μεν πλούσιοι εγνώριζαν πως να αποφύγουν την φορολογία ( απαλλαγές, προνόμια κλπ ) οι δε πτωχοί δεν είχαν εισοδήματα και περιουσίες για να φορολογηθούν. Την θέση των “μεσαίων” καταλαμβάνει ο άπιστος όχλος, που λιμοκτονούσε, δείγμα θλιβερό της νοσηρής εξελίξεως των πραγμάτων. Όταν το κράτος έπεσε στα χέρια των πλουσίων, οι μεσαίοι έμειναν ανυπεράσπιστοι, περιέπεσαν σε παρακμή και έσβησαν παρασύροντας στην καταστροφή ολόκληρη την αυτοκρατορία.

Η απληστία του ισχυρού πλουσίου, ζώντος εν τρυφή και πλεονεξία, γειτονεύει με τον ασκητισμόν, της σωρείας εκείνης των νοσταλγών του αποκόσμου βίου, οι οποίοι συρρέουν εις τα μοναστήρια, παραιτούμενοι κάθε εγκοσμίου αγαθού και αφιερώνοντες ό,τι έχουν δια την σωτηρίαν της ψυχής των… Ενδιάμεσος κρίκος της αστικής τάξεως δεν κατορθώθη να μορφωθή εις το Βυζάντιον. Οι λεγόμενοι “μέσοι” δεν απέκτησαν ποτέ δύναμιν ούτε ανεγνωρίσθη η υπόστασίς των…”.

“Τα φορολογικά βάρη εξακολουθεί να φέρη κυρίως η απομένουσα ελευθέρα μικρά ιδιοκτησία.

Η Εκκλησία, τα ευαγή ιδρύματα, αι Μοναί και η σωρεία των δυνατών κοσμικού χαρακτήρος απελάμβανον τα αγαθά διαφόρων φορολογικών προνομίων και ατελειών μερικών ή γενικών των οποίων ο κύκλος οσημέραι ηυρύνετο. Οι δυνατοί σπανίως εδιώκοντο αποτελεσματικώς δια τα καθυστερούμενα…

Η πράγματι ασυδοσία των πανισχύρων αυτών κοινωνικών στοιχείων, εκκλησιαστικών και κοσμικών, απέβη σχεδόν κανών, με δυσκολίαν δε κατώρθωναν συνετοί αυτοκράτορες να επιβάλουν εκτέλεσιν των φορολογικών των υποχρεώσεων”. ]

( ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ ΚΛΗΡΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ, Στ. Μιχόπουλου, εκδόσεις ΝΕΑ ΘΕΣΙΣ ) . http://alfeiospotamos.blogspot.gr/2009/02/blog-post_5316.html

…………………………………………….

“…ουδενί εν γένει επιτρέπεται του λοιπού ν’ αφιεροί γαίας εις μοναστήρια ή εκκλησίας”!!!!

Για να δούμε τώρα πως μας εξιστορεί ο Παπαρρηγόπουλος την καταπίεση των μικροϊδιοκτητών γεωργών ( σήμερα μικροί ιδιοκτήτες γης ή μιας κατοικίας ) πριν από 1100 περίπου χρόνια, στην εποχή του… Βυζαντίου, από τους ( ΔΥΝΑΤΟΥΣ ) = στρατιωτικοί, πολιτικοί, νομάρχες, δημόσιοι υπάλληλοι, περιφερειάρχες, βουλευτές, ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ…. !!!

Φαίνεται ξεκάθαρα, ότι ανέκαθεν ο φτωχός λαός ήταν έρμαιο των… ΔΥΝΑΤΩΝ !!!
Όλοι μαζί σαν τα λυκόρνια, πέφτουν πάνω τους και τους ξεσκίζουν !!!
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΤΗΡΟΥΝ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ !!!

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Βιβλίον ένατον, τόμος Α’, σελ. 83 , 84 .

[ Εν γένει δε ιδιάζουσαν προσοχήν επέστησεν η βασιλεία του μεσαιωνικού ελληνισμού εις την τύχην των ελευθέρων γεωργών, αγωνισθείσα εκ παντός τρόπου να προστατεύση την πολύτιμον ταύτην των ανθρώπων τάξιν, οίτινες, ως είδομεν, ήσαν εκτεθειμένοι εις ποικίλας και καταστρεπτικάς επηρείας.

Αλλά μάλιστα αξιομνημόνευτοι είναι αι διατάξεις όσαι εξεδόθησαν επί τω σωτηρίω τούτω σκοπώ εν τη δεκάτη εκατονταετηρίδι υπό Ρωμανού του Λεκαπηνού ( έτ.922 και 934 ) , Κωνσταντίνου του Πορφυρογεννήτου ( έτ. 947 ) , Ρωμανού του νεωτέρου ( έτ. 959-963 ) και εξαιρέτως υπό των μεγάλων βασιλέων Νικηφόρου του Φωκά ( τρεις διατάξεις, εν έτεσιν 964 και 967 ) και Βασιλείου του Πορφυρογεννήτου ή Βουλγαροκτόνου ( δύο διατάξεις εν έτεσιν 988 και 996 ) .
Επί Ρωμανού του Λεκαπηνού είχε συμβεί λιμός δεινότατος, εκ του οποίου ωφελούμενοι οι πλούσιοι, οι ισχυροί, οι δυνατοί, ως ελέγοντο τότε, ήρχισαν να αγοράζωσιν επί ευτελεί τιμή τα κτήματα των μικρών γεωργών.
Η αγανάκτησις την οποίαν εξέφρασεν ο Ρωμανός επισήμως δια την τοιαύτην των δυνατών διαγωγήν, ήθελε τιμήσει τον μάλλον φιλόσοφον και τον μάλλον φιλάνθρωπον άρχοντα της εννεακαιδεκάτης εκατονταετηρίδος. “Πολλοί γαρ αφορμήν εμπορίας την των πενήτων λαβόμενοι απορίαν, λέγει εν μιά των Νεαρών αυτού, ήν ο πάντα φέρων χρόνος ήνεγκεν, αντί φιλανθρωπίας, αντί οίκτου, αντί χρηστότητος, λιμώ πιεζομένους ορώντες τους πένητας, οι μεν αργυρίω, οι δε χρυσίω, οι δε σίτω ή άλλαις τισίν επιδόσεσιν ευώνως τας των ατυχούντων πενήτων εξωνήσαντο κτήσεις.” 
Ώστε, καθά λέγει ο αυτός βασιλεύς εν ετέρα τινί Νεαρά, “ήν ολοσχερής των πραγμάτων ανατροπή και πας τις των εν δόξη κραταιών πασσυδεί ( πάση τη σπουδή ) χώρας απεριγράπτους αποτεμνόμενος, εν ανδραπόδων λόγω τους αθλίους ενέταττε κτήτορας.” Ίνα λοιπόν περισταλή η πλεονεξία αύτη των δυνατών και προστατευθή όσον ενδέχεται η τάξις των μικρών ελευθέρων γεωργών, εξεδόθησαν αι προμνημονευθείσαι πολυάριθμοι διατάξεις.
Δι’ αυτών ωρίσθη πρώτον, τίνες ήσαν οι δυνατοί.
Δυνατοί ήσαν οι μάγιστροι ή πατρίκιοι, αι αρχαίς ή στρατηγίαις ή πολιτικοίς ή στρατιωτικοίς αξιώμασι τετιμημένοι, ή καθόλου εις συγκλήτου βουλήν απηριθμημένοι, οι θεματικοί άρχοντες ή απάρχοντες’ προσέτι οι εκκλησιαστικοί άρχοντες, οι την προστασίαν και επικράτειαν των ευαγών ή βασιλικών οίκων έχοντες.
Επί πάσι δε και όλοι όσοι “δια της ετέρων δυναστείας, προς ούς πεπαρρησιασμένως ωκείωνται, ικανοί εισιν εκφοβήσαι τους εκποιούντας ή προς ευεργεσίας υπόσχεσιν την πληροφορίαν αυτοίς παρασχείν.”
( εννοεί τους υπαλλήλους του τότε … “δημοσίου” )
Δεύτερον ωρίσθη ότι οι δυνατοί ούτοι δεν ειμπορούν να αποκτήσωσι χωρίον ή αγρόν, καθόλου ή μερικώς, αμέσως ή εμμέσως, δι’ εαυτούς, ή υπέρ της βασιλικής περιουσίας, ή των εκκλησιών, ή των μοναστηρίων.
Ο δε κατά παράβασιν της διατάξεως ταύτης προσκτησάμενός τι, δι’ οιουδήποτε τρόπου, αγοράς, δωρεάς, κληρονομίας ή άλλως,
οφείλει να αποδώση το προσκτηθέν, μεθ’ όλων των γενομένων επ’ αυτού τυχόν βελτιώσεων, αναργύρως, δηλαδή άνευ αποζημιώσεως, εις τους εκποιήσαντας ή τους συγγενείς αυτών, ή εν ελλείψει τοιούτων, εις τους οικήτορας του χωρίου, ή του αγρού, και προσέτι να πληρώση εις το δημόσιον την αξίαν του κτήματος ως ποινήν, ή εις άλλην τινά προσήκουσαν να υποβληθή τιμωρίαν.
Τρίτον. Εάν μικρός γαιοκτήτης θέλη να ασπασθή τον μοναχικόν βίον, δεν επιτρέπεται να αφιερώση το κτήμα του εις την μονήν.
( Αντιλαμβάνεστε τι έχει γίνει; Υπολογίστε χιλιάδες καλογέρους χ 5 στρέμματα κατ’ ελάχιστον χ 1700 χρόνια = ;;; Όλη η Ελληνική γη … αν προσθέσουμε και τα κατασχεμένα λόγω μη αλλαξοπιστίας των Ελλήνων , αποκεφαλισθέντων επί τούτου και εκχώρησης των περιουσιών τους , υπό του νεορωμαϊκού καθεστώτος στην ΕΚΚΛΗΣΙΑ Α.Ε. … * Βλέπε ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΕΙΟ ΚΑΙ ΘΕΟΔΟΣΙΑΝΕΙΟ ΚΩΔΙΚΑ )
Τέταρτον. Ο Νικηφόρος ο Φωκάς επεξέτεινε την διάταξιν ταύτην, ορίσας ότι ουδενί εν γένει επιτρέπεται του λοιπού ν’ αφιεροί γαίας εις μοναστήρια ή εκκλησίας.

Αλλ’ ο Βασίλειος ο Πορφυρογέννητος ηναγκάσθη ν’ ανακαλέση μετ’ ου πολύ την τελευταίαν ταύτην διάταξιν.
Ταύτα εξάγονται εκ της δοκίμου πραγματείας του Εδουάρδου Ζαχαρία… ] 
_______________________________________________________

Ας κάνουμε λίγη κριτική……
_________________________
[ Δεύτερον ωρίσθη ότι οι δυνατοί ούτοι δεν ειμπορούν να αποκτήσωσι χωρίον ή αγρόν, καθόλου ή μερικώς, αμέσως ή εμμέσως, δι’ εαυτούς, ή υπέρ της βασιλικής περιουσίας, ή των εκκλησιών, ή των μοναστηρίων. Ο δε κατά παράβασιν της διατάξεως ταύτης προσκτησάμενός τι, δι’ οιουδήποτε τρόπου, αγοράς, δωρεάς, κληρονομίας ή άλλως, οφείλει να αποδώση το προσκτηθέν, μεθ’ όλων των γενομένων επ’ αυτού τυχόν βελτιώσεων, αναργύρως, δηλαδή άνευ αποζημιώσεως, εις τους εκποιήσαντας ή τους συγγενείς αυτών, ή εν ελλείψει τοιούτων, εις τους οικήτορας του χωρίου, ή του αγρού, και προσέτι να πληρώση εις το δημόσιον την αξίαν του κτήματος ως ποινήν, ή εις άλλην τινά προσήκουσαν να υποβληθή τιμωρίαν. ]

-Αφού η εκκλησία και τα μοναστήρια επικαλούνται… χρυσόβουλα και άλλα… χαρτιά των Βυζαντινών βασιλιάδων, τα οποία δέχεται ως έγκυρα η… Ελληνική Δημοκρατία ! , τότε θα πρέπει να δεχθεί ΚΑΙ ΑΥΤΕΣ τις διατάξεις των Βυζαντινών ως ΕΓΚΥΡΕΣ !!!
-Άντε να δούμε κάτι τέτοιο, το γέλιο που έχει να πέσει με τις αντιδράσεις των… αντιπροσώπων του θεού που… αγαπάει τους φτωχούς !!!
_____________________________________________
[ Τέταρτον.Ο Νικηφόρος ο Φωκάς επεξέτεινε την διάταξιν ταύτην,ορίσας ότι ουδενί εν γένει επιτρέπεται του λοιπού ν’ αφιεροί γαίας εις μοναστήρια ή εκκλησίας.Αλλ’ ο Βασίλειος ο Πορφυρογέννητος ηναγκάσθη ν’ ανακαλέση μετ’ ου πολύ την τελευταίαν ταύτην διάταξιν. ]
-Για να φτάσει ο Νικηφόρος Φωκάς να διατάζει την απαγόρευση των… “δωρεών” στα μοναστήρια και τις εκκλησίες, σίγουρα δεν είχε μείνει σπιθαμή γης που να μη την είχαν αρπάξει άμεσα ή έμμεσα οι “μελανειμονούντες”, από το λαό !!!
-Για να αναγκασθή ο “αυτοκράτωρ” Βασίλειος ο Πορφυρογέννητος να ΑΝΑΚΑΛΕΣΕΙ αυτή τη διάταξη, αντιλαμβάνεστε πόσο ΑΔΥΝΑΜΟΣ ήταν μπροστά στο ΙΕΡΑΤΕΙΟ !!!
-ΟΠΟΙΑ ΟΜΟΙΟΤΗΣ ΜΕ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ !!!

……………………………………………………………

Τα προνόμια που έδωσε ο Μωάμεθ Β’ στους χριστιανούς ρασοφόρους!

Με αναγκαστικώς εκτελεστέα απόφαση των Σουλτάνων, το 1/3 της περιουσίας που είχαν οι “υπήκοοι” του… “εθνάρχη”, αρπαζόταν από τους ρασοφόρους !
Έτσι βρέθηκαν να κατέχουν σήμερα εκατομμύρια στρέμματα γης και μάλιστα αφορολόγητη ! Το τύποις “ελληνικό κράτος” ( ουσιαστικά χριστιανικό ) , μέχρι σήμερα διατηρεί τα προνόμια του Μωάμεθ Β’ και των διαδόχων του προς τους συνεργάτες των Τούρκων !
Διαβάστε…
…………………………………………………………..

… ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ … ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΔΩ ΟΙ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ , ΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ;;;;;

ΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΓΙΝΑΜΕ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ !!!

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΑΡΑΣ: «ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΩΣ ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΙΘΑΓΕΝΕΙΣ…»

… ΩΡΑΙΑ ΛΟΙΠΟΝ… ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ;;; … ΠΩΣ ;;; !!!

ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΣΚΟΠΩΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ Ε.ΣΥ (6/4/2899 – Απομαγνητοφώνηση ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ)

ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ: ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ, μέρος Α» (απομαγνητοφώνηση ΟΜΑΔΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ)

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ. ΑΡΧΕΣ. ΑΝΑΛΥΣΗ: ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ – ΒΑΣΙΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ. μέρος Β» (απομαγνητοφώνηση ΟΜΑΔΑ ΜΝΗΜΟΣΥΝΗ)

………………………………………………………………

Προτείνουμε:

  3 Σχόλια to “Ο ΣΦΕΤΕΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ ΙΘΑΓΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΠΙ “ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ” ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΟΛΑ ΠΙΣΩ ΑΣΚΩΝΤΑΣ ΚΑΘΕΤΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ “ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ Ε.ΣΥ.””

...