Ιαν 102015
 

Μίκης Θεοδωράκης


Μίκης Θεοδωράκης κατά ΣΥΡΙΖΑ: Με εκμεταλλεύτηκε
Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντώντας σε επιστολή του φίλου του Δ.Α. που τον ρωτά κατά πόσον ο όρος που έθεσε για να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εφικτός

Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντώντας σε επιστολή του φίλου του Δ.Α. που τον ρωτά κατά πόσον ο όρος που έθεσε για να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ είναι εφικτός, αναφέρει τα εξής:

«Αγαπητέ μου Δημήτρη,

Έχεις απόλυτο δίκιο. Δηλαδή ο όρος που έθεσα στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εν γνώσει μου ανέφικτος, γιατί θα οδηγούσε σε σφοδρή σύγκρουση με απρόβλεπτες συνέπειες. Τότε, θα με ρωτήσεις, γιατί το έπραξα; Υπάρχει προϊστορία γι’ αυτό. Αν θυμάσαι, στις αρχές του 2012, ο ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκε την πρότασή μου να δημιουργήσουμε το Μέτωπο ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α. (Ελληνική Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) συμφωνώντας ότι η απαλλαγή μας από το Μνημόνιο δεν είναι δυνατόν να λυθεί μέσα από το Σύστημα (εκλογές, Βουλή, Κυβέρνηση) χωρίς να έχουμε δημιουργήσει τις προϋποθέσεις άμυνας του Λαού στη σίγουρη αντίθεση των πιστωτών μας. Κι αυτές οι προϋποθέσεις ήσαν δύο:

Πρώτον: η δημιουργία ενός μεγάλου Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας του ελληνικού Λαού και

Δεύτερον: η αναζήτηση οικονομικών πόρων για την εξασφάλιση της ζωής και της ανάπτυξης της χώρας με τη δημιουργία κοινοπραξιών με μεγάλες οικονομικές δυνάμεις (Ανατολής και Δύσης) με στόχο την εκμετάλλευση του τεράστιου εθνικού μας πλούτου (εδαφικού, υπο-εδαφικού και υποθαλάσσιου). Τότε, αφού δηλαδή θα είχαμε εξασφαλίσει την οικονομική μας αυτοδυναμία και τη σύσσωμη παλλαϊκή υπεράσπιση σε τυχόν επιθέσεις, το Μέτωπο «ΕΛ.ΛΑ.Δ.Α.» θα έπαιρνε μέρος σε εκλογές με στόχο την διακυβέρνηση της χώρας που από θέση ισχύος θα διακανόνιζε με τρόπο δίκαιο τις οικονομικές και άλλες υποχρεώσεις και δεσμεύσεις μας απέναντι σε τρίτους.

Αφού συμφωνήσαμε, η ΣΠΙΘΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτές τις δύο βασικές θέσεις, καλέσαμε (ο Μανώλης Γλέζος, ο Γεώργιος Κασιμάτης κι εγώ) τον Λαό στο Σύνταγμα στις 12 Φεβρουαρίου του 2012 με στόχο να μετρήσουμε τη δύναμή μας και στη συνέχεια, εάν βρίσκαμε ανταπόκριση, να σχηματίσουμε την ηγετική ομάδα του Μετώπου που θα ξεκινούσε και θα διηύθυνε τον αγώνα.

Η ανταπόκριση του Λαού μας ξεπέρασε και τις πιο τολμηρές μας προσδοκίες, αφού οι διαδηλωτές ήταν πάνω από 500.000. Επί κεφαλής ήμασταν ο Μανώλης Γλέζος, ο Γεώργιος Κασιμάτης κι εγώ. Και οι τρεις δεχθήκαμε άγρια επίθεση από τα ΜΑΤ. Στη συνέχεια η Κυβέρνηση πανικόβλητη μετέβαλε τους χώρους της συγκέντρωσης σε κόλαση. Είχαν σωστά κατανοήσει ότι ζούσαμε μια ιστορική στιγμή, που θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της χώρας και να μεταβάλει το θύμα-Λαό σε ελεύθερο αφέντη της χώρας του.

Φαίνεται όμως, ότι δεν ήταν ίδια η εκτίμηση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, για την οποία όπως αποδείχθηκε, η συνεργασία μαζί μας δεν ήταν ειλικρινής αλλά απλώς μας μεταχειρίστηκε, για να αυξήσει μονομερώς την εκλογική του δύναμη και να μπει στη Βουλή, με στόχο την κατάκτηση της διακυβέρνησης μέσα από το Σύστημα εγκαταλείποντας τους δυο πυλώνες άμυνας, το Λαϊκό Μέτωπο και τον πλούτο της χώρας.

Τότε, όταν ο Λαός είδε ότι το Μέτωπο που προτείναμε και τον καλέσαμε να επικυρώσει με την παρουσία του την 12η Φεβρουαρίου ήταν ένα τέχνασμα για να βοηθήσει τον ΣΥΡΙΖΑ να μπει στην Βουλή, απογοητεύτηκε, παραιτήθηκε και αποσύρθηκε.

Στη συνέχεια μεταβλήθηκε σε μια παθητική μάζα ανθρώπων, με αποτέλεσμα να διευκολυνθεί η καταστροφική πολιτική των Μνημονίων και σήμερα να είναι ένας άβουλος παρατηρητής χωρίς ελπίδα και μέλλον.

Όταν αργότερα, ανάμεσα στις δύο εκλογικές αναμετρήσεις με επισκέφθηκαν ο Μανώλης Γλέζος και ο Αλέξης Τσίπρας για να ζητήσουν τη συμμετοχή μου στις δεύτερες εκλογές (γιατί όπως μου είπαν πίστευαν ότι η συμμετοχή μου αυτή θα εξασφάλιζε την απόλυτη πλειοψηφία στην Βουλή), τους επανέλαβα ότι χωρίς τις προϋποθέσεις που είχα θέσει, δηλαδή την ύπαρξη του Παλλαϊκού Μετώπου και την εξασφάλιση των οικονομικών πόρων από την συνεκμετάλλευση του πλούτου της χώρας, θεωρώ ενέργεια τυχοδιωκτική τον τυχόν σχηματισμό Κυβέρνησης, εφ’ όσον το συγκεκριμένο κόμμα θα ήθελε να αποκαλείται «Αριστερά» και να είναι πραγματικά Αριστερά και μάλιστα Ελληνική Αριστερά, με το φορτίο που αυτή κουβαλά από τους ηρωικούς αγώνες, από τις θυσίες και το αίμα που έχυσαν για τον Ελληνικό Λαό οι σύντροφοί μας. Και αρνήθηκα να συνεργαστώ ούτε και δημοσιοποίησα το περιεχόμενο της συνάντησης.

Αν το κάνω τώρα, είναι γιατί προκλήθηκα στο πιο ευαίσθητο σημείο μου. Στην ίδια την τιμή μου.

Για όλους αυτούς τους λόγους, όπως είπα και στην αρχή, όχι μόνο δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να διακηρύττει από τώρα το τέλος του Μνημονίου αλλά δίχως την αναγκαία λαϊκή στήριξη της οργανωμένης λαϊκής πλειοψηφίας και της προοπτικής μιας οικονομικής αυτοδυναμίας στηριγμένης στον πλούτο της χώρας, θα του είναι στο μέλλον δύσκολο -αν όχι αδύνατο- να αμυνθεί στις αναμενόμενες σκληρές επιθέσεις των αδυσώπητων πιστωτών και άλλων ξένων δυνάμεων.

Βλέπεις λοιπόν ότι η μεταχείρισή μας με κορύφωμα την 12η Φεβρουαρίου του 2012 δεν αποτελεί μόνο μια απαράδεκτη ηθική κακοποίηση αλλά είναι ταυτόχρονα και ένα μεγάλο λάθος με απρόβλεπτες συνέπειες για τον Λαό μας.

Ομολογώ ότι δεν θα αποκάλυπτα τώρα αυτή την ζοφερή αλήθεια, αν δεν με προκαλούσε ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος αφού πρώτα διέλυσε την ΣΠΙΘΑ με τη μέθοδο του φραξιονισμού, επιμένει να διατηρεί ομάδες με την ονομασία της Σπίθας, με στόχο να εκμεταλλευτεί για μια φορά ακόμα το όποιο κύρος μου, δηλαδή να ανασκαλέψει την μεγάλη πληγή που μου άνοιξαν ως τώρα.

Δυστυχώς η ηλικία μου δεν μου επιτρέπει να δράσω, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου και να αντιδράσω στα χτυπήματα κάτω από τη μέση, που εξακολουθώ να δέχομαι.
Έχω όμως ακόμα αλώβητη τη Μνήμη και την Σκέψη μου, που μου προσφέρουν τη δύναμη να υπερασπίζομαι τον ελληνικό Λαό και τα ιδανικά της Αριστεράς, που μου προσφέρουν οι αγώνες και οι πράξεις μου για την Ελλάδα.

Σε χαιρετώ με αγάπη,
Μίκης»
Πηγή: Από την ιστοσελίδα του ΜίκηΘεοδωράκη

Προτείνουμε:

  6 Σχόλια to “Ο Μίκης Θεοδωράκης απαντώντας…”

  1. [… Δεύτερον: η αναζήτηση οικονομικών πόρων για την εξασφάλιση της ζωής και της ανάπτυξης της χώρας με τη δημιουργία κοινοπραξιών με μεγάλες οικονομικές δυνάμεις (Ανατολής και Δύσης) με στόχο την εκμετάλλευση του τεράστιου εθνικού μας πλούτου (εδαφικού, υπο-εδαφικού και υποθαλάσσιου). Τότε, αφού δηλαδή θα είχαμε εξασφαλίσει την οικονομική μας αυτοδυναμία…] ΤΙ ΛΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!!! ΠΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ;;; ΚΑΙ ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΑ 600 δις ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2012, ΠΟΥ ΚΑΤΕΘΕΣΕ Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ;
    ΓΙΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΜΙΛΑΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ, ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΘΕΛΟΥΝ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΣ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΕΠΙΚΥΡΙΑΡΧΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΤΟΥΣ…

  2. Σε αυτό το σημείο σφάλλει δυστυχώς…μιλάει όμως για Εθνοσυνελεύσεις :
    ” δημιουργία ενός μεγάλου Πανεθνικού Παλλαϊκού Μετώπου με τη συμμετοχή της πλειοψηφίας του ελληνικού Λαού”

    και τι πρέπει να γίνει πριν απο δημιουργία ενός νέου συστήματος.

    ” η απαλλαγή μας από το Μνημόνιο δεν είναι δυνατόν να λυθεί μέσα από το Σύστημα (εκλογές, Βουλή, Κυβέρνηση) χωρίς να έχουμε δημιουργήσει τις προϋποθέσεις άμυνας του Λαού στη σίγουρη αντίθεση των πιστωτών μας”

    .. ας μην ξεχνάμε ότι αυτός ο άνθρωπος είναι 90 χρονών….

  3. Μιλάμε για τον ίδιο Μίκη Θεοδωράκη, που την 17η/01/2011 εδήλωσε δημόσια το εξής: Μίκης Θεοδωράκης: «Εγώ εμπνεύστηκα και μεσολάβησα για τη ‘Λύση Καραμανλή’ το 1974»;

    Χωρίς να αμφισβητώ στο ελάχιστο την αξία του Μίκη Θεοδωράκη ως μουσικοσυνθέτη (αν και σε κάποια σημεία του παραείναι επικός για τα γούστα μου), διαβάστε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο: Μίκης Θεοδωράκης… ο τελευταίος επιζών προδότης, όπου ο Θεοδωράκης κατηγορείται πως υπήρξε ο διάδοχος του Ζαχαριάδη, όντας και οι δύο τους οι πραγματικοί αρχηγοί πίσω από τις λαϊκές μαριονέτες αυτού του ανθελληνικότατου προδωτικού Σταλινομάγαζου που διατηρούμε ακόμη στην Βουλή των Ελλήνων.

    Αυτού του αθλίου Σταλινομάγαζου που, ενώ παλεύει από την πρώτη του στιγμή για την διχοτόμηση της πατρίδος μας, μας εκόστισε την Μικρά Ασία, υλοποίησε τον αλληλοσπαραγμό του ’46 που μας εκόστισε άλλους 700.000 συμπατριώτες μας απαγάγοντας παράλληλα και εκπατρίζοντας βίαια 28.000 από τα παιδιά μας στους «κομμουνιστικούς παραδείσους» του Σιδηρού Παραπετάσματος (αμέσως μετά τα 600.000 θύματα του μεγάλου λιμού κατά τον χειμώνα του 1942 που οφείλουμε στους Άγγλους «Συμμάχους» –άρα δεν μιλάμε για κάτι μικρότερο από ένα σχέδιο εθνοκτονίας μας), και μας έχει πήξει στο ψέμμα, ανάμεσα σε τόσα άλλα εγκλήματά του εναντίον της Ελλάδας μας… Και δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στο ΚΚΕ και στα ομόσταυλά του ΤΣΙΡΙΖΑ, ΡΗΜΑΔ, κτλ, αλλά συλλογικά σε όλα αυτά τα εβραϊκά δημιουργήματα (τα λεγόμενα Σοσιαλιστικά, είτε αυτά δηλώνουν εθνικού είτε παγκόσμιου χαρακτήρα) που λυμαίνονται τον τόπο μας.

    -Γιώργος

  4. @-Γιώργος
    Ευχαρστώ για τα στοιχεία, μερικά μου ήταν τελείως άγνωστα. Αν και η ανάρτηση εξυπηρετεί άλλα σκοπό:Κρίμα, κρίμα…

  5. Νίκο,

    Η ευχαρίστηση γίνεται επίσης δική μου όποτε καταφέρνω να προσθέσω έστω και ένα λιθαράκι, έτσι ώστε τμήματα της ευρύτερης εικόνας να γίνονται ευκολότερα εμφανή. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον προσθέτω πολλές φορές συγκεκριμένη πληροφορία που, φαινομενικά τουλάχιστον, δείχνει να είναι εκτός θέματος. Και αυτό, επειδή είμαι της απόψεως ότι ΟΛΑ συνδέονται μεταξύ τους με τον ένα ή τον άλλον τρόπο και με συνάφειες άλλοτε ορατές ή αυτονόητες και άλλοτε δυσδιάκριτες ή αόρατες. Είμαι αυτής της απόψεως, επηρεασμένος όχι τόσο από την «αιτιοκρατία» (βλέπε: Ντετερμινισμός [Determinism] από τους Λαπλάς [αυτόν με τους επώνυμους Μετασχηματισμούς], Καρτέσιο, Νεύτονα, κλπ, τον 18ο αιώνα), της οποίας είμαστε όλοι όμηροι αφού βάσει της αιτιοκρατίας λύνοντας ένα πρόβλημα με τον ίδιο τρόπο λύνουμε και ένα παρόμοιο αλλά που επίσης απορρίπτει τον αντικειμενικό χαρακτήρα της τυχαιότητας, όσο από τις βασικές της αρχές που αρχικώς συνελλήφθησαν και περιγράφηκαν από τους δικούς μας Ατομικούς και Επικούρειους φιλοσόφους με πρωτοστατούνες τον Λεύκιππο και τον Δημόκριτο.

    -Γιώργος

  6. Τι υπέροχη απάνηση με αναφορές σε σνθρώπους φιανόμενα(προσωπικά έχω πάθει πλάκα με τον Λέυκιππο), ΑΙΤΙΑΤΟ (αιτιατό =το αποτέλεσμα που συνδέεται με μια αιτία):Επειδή “με έφτιαξες”” πάμε πάρα πέρα:
    Πρώτα-πρώτα θέλω να προσθέσω στους ντεντερμινιστές που αναφέρεις και τον μεγαλομάρτυρα της επιστήμης Τζορντάνο Μπρούνο.
    Η αιτιότητα είναι μια έννοια κυρίαρχη στη φιλοσοφία του Αριστοτέλη. Η σπουδαιότητα του ρόλου της ίσταται στο ότι αποτελεί το κλειδί για την επιστημονική εξήγηση. Η έννοια αυτή έχει απασχολήσει εντονότατα τους εκπροσώπους της σκέψης, ήδη από την εποχή των Προσωκρατικών φιλοσόφων, και εξακολουθεί να διχάζει την επιστημονική κοινότητα ως τις μέρες μας, οδηγώντας στη δημιουργία αντίπαλων φιλοσοφικών ρευμάτων (Θετικισμός – Επιστημονικός Ρεαλισμός).
    Και όμως η ευρυμάθεια των αρχαίων μας δεν σταματάει εδώ, είναι βαθύτερη! Γράφω σε άρθρο μου για τον άγνωστο Θεό των Ελλήνων:
    «Αγνώστω θεώ»
    Οι αρχαίοι Έλληνες καλλιέργησαν την γη της γνώσης, άλλοι λαοί καλλιέργησαν την γη της πίστης. Φυσικά, οι αρχαίοι Έλληνες στις λατρευτικές (θρησκευτικές) τους ανάγκες υμνούσαν την πανίσχυρη φυσική νομοτέλεια και σαν εκπληκτικοί επιστήμονες που υπήρξαν έλαβαν υπόψη τους όχι μόνο την αρχή της αιτιοκρατίας, αλλά και την αρχή της απροσδιοριστίας ή διαφορετικά την αρχή της αβεβαιότητας (υπάρχουν γεγονότα των οποίων η εκδήλωση δεν υπαγορεύεται από κάποια αιτία) και μάλιστα πάνω σε βωμούς τοποθετούσαν μια επιγραφή που έγραφε «Αγνώστω θεώ», με άλλα λόγια τιμούσαν την αρχή της αβεβαιότητας.

    Δεν είναι όντως καταπληκτικό ότι αυτή η επιστήμη των αρχαίων Ελλήνων διατυπώθηκε για πρώτη φορά μόλις το 1927 μ.Χ. από τον Werner Heisenberg;
    Η καλλιεργημένη γη της γνώσης των Ελλήνων είχε βαθιά επίπτωση στην εικόνα του ανθρώπου για τον Κόσμο καθώς η θεωρία του Αγνώστου Θεού (αρχή της αβεβαιότητας) ανατρέπει ένα μοντέλο του Σύμπαντος απόλυτα κτησιολογικό, δημιουργικό ή ντετερμινιστικό και παραπέμπει σε ένα επιβεβαιωμένο από την σύγχρονη επιστήμη, κοσμογονικό μοντέλο του Σύμπαντος.
    Nϊκος

...