Νοέ 172014
 

10394128_748679245202320_5891664656110520134_nΖέα ή Ζεια….

1959304_748679261868985_2643539780826520936_nΔείτε κάποιες φωτογραφίες με τον ένα λόγω μύκητα δείτε τα μανιταράκια πάνω στον μύκητα δείτε και από ένα μικρό κωνάριο…

1456806_748679278535650_5814256949306175662_nΨάξτε λοιπόν και μελετήστε τι εστί claviseps purpurea ή αλλιώς ερυσιβώδης όλυρα…

10805733_748679311868980_1648549134294607341_nΜάθετε αν βρείτε πως την χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες δάσκαλοι μύστες… και όταν στο χωράφι πάνω στο φυτό δείτε αυτό το μαύρο γκρι νυχάκι ελάτε να μιλήσουμε για Ζέα…

Αυτόν τον μύκητα χτυπάνε οι φαρμακοεταιρείες με ακτινοβολία και τον σκοτώνουν…

…………………………………………………………….

ΖΕΑ ( ΖΕΙΑ ) ( Triticum dicoccum ) 

Η ζέα ή ζειά έθρεψε τους Έλληνες επί χιλιάδες χρόνια! Η μεγάλη θρεπτική αξία της, κυρίως η συμβολή της στην ανάπτυξη των λειτουργιών του εγκεφάλου, ήταν η αιτία της… απαγόρευσής της  το 1926 από τον τότε … πρόεδρο της δημοκρατίας Θεόδωρο Πάγκαλο ……………………………………………………………..

***( Αλφειός ) : Να πούμε λοιπόν εδώ, ότι μέχρι και την δεκαετία του 1950 στις πεδινές περιοχές της Ελλάδας, ενώ σε ορεινές ίσως ακόμα και τώρα, θέριζαν τα σιτηρά με τα δρεπάνια, ενώ τα αλώνιζαν και τα κοσκίνιζαν με τον πανάρχαιο τρόπο, πάνω στα πέτρινα τ’ αλώνια…! Έτσι, οι παλαιοί, αφού όλα γίνονταν χειρονακτικά, είχαν την δυνατότητα να καθαρίζουν και να συλλέγουν τους σπόρους καθαρούς. Αυτή η δυνατότητα χάθηκε από τότε που εμφανίστηκε η θεριζοαλωνιστική μηχανή… Ήταν μια δικαιολογία για να εισβάλουν οι απάνθρωποι με τα δηλητήρια… και φυσικά να απαγορεύσουν την καλλιέργεια της υπετροφής των ανθρώπων, που τους έτρεφε για χιλιάδες χρόνια… και βεβαίως να σταματήσουν την ανάπτυξη των λειτουργιών του εγκεφάλου…

0514091620331

(αυτή η πάνω φωτογραφία αρχαίου πετράλωνου από… εδώ )

…………………………….

images (3)

_20100423_1542843281images (1)[… “Στρώσε ύστερα του υποταχτικούς της Δήμητρας να λιχνίσουν τ’ άγιο σιτάρι, μόλις πρωτοφανεί ο μέγας και φοβερός Ωρίωνας, σε τόπο που να το πιάνη καλά ο αέρας και σε καλοστρωμένο αλώνι. Κι αφού προσεχτικά μετρήσεις όλο σου το βιός, σιγούρεψε το σε αγγεία. Κι όταν τους καρπούς θα έχεις πια αποθηκέψει με ασφάλεια στο σπιτικό σου μέσα, τότε σου λέω να προμηθευτείς έναν εργένη υπηρέτη και δούλα οικονόμο δίχως παιδί γιατί η γυναίκα που έχει γίνει μά­να είναι επικίνδυνη. Να βρεις και σκύλο με δόντια κοφτερά και να τον τρέφεις δίχως τσιγκουνιές στο φαΐ του, μην τύχη και σου πάρει κάποια στιγμή κανείς το βιός σου, απ’ αυτούς που κοιμούνται την ημέρα. Σύναξε σανό και άχυρα, για να ‘χουν όλη τη χρονιά τα βόδια και τα μουλάρια σου. Κι ύστερα άφησε τους υποταχτικούς σου να χαλαρώσουν πια τα γόνα­τα και λύσε και τα βόδια.”
(Ησιόδου: Έργα και Ημέραι, στ. 597-608. Απόδοση στη νέα ελληνική των κειμένων του Ησιόδου Α. Ι. Γαβρίλη)… ]
images67(κείμενο και φωτογραφίες από… εδώ
…………………………………………………………………………….
Η επιστροφή της βασικής τροφής των Ελλήνων στην πατρίδα της και το μεγάλο ενδιαφέρον των Ελλήνων, δεν άφησε αδιάφορους κάποιους απάτριδες, ελλαδέμπορους! Πωλούν τον σπόρο Ζέας μέχρι και τρία ( 3 ) ευρώ το κιλό, ενώ το αλεύρι, μέχρι και δέκα ( 10 ) ευρώ!!! Άλλοι κρύβουν τους σπόρους νομίζοντας ότι μόνο αυτοί θα τους καλλιεργούν!!!

alt

Παραθέτουμε την παραπληροφόρηση της “Βικιπαίδεια”, Περί ζειάς … ,

Λιμένας Ζέας

Την αρχαία ονομασία Ζέα, ως προς τη θέση του σημερινού λιμένα ( Πασαλιμάνι ), παλαιότερα την αμφισβητούσαν πολλοί αρχαιολόγοι, εξ αιτίας κυρίως της ετυμολογίας του ονόματος, προσδιορίζοντας έτσι ότι το Πασαλιμάνι ήταν ο αρχαίος λιμένας Μουνιχίας.

Ειδικότερα ο Ησύχιος παραδίνει την ακόλουθη ετυμολογία: “Ζέα, η Εκάτη παρ΄ Αθηναίοις και είς των εν Πειραιεί λιμένων ούτω καλούμενος από του καρπού της ζειάς, έχει δε ο Πειραιεύς λιμένας τρεις κλειστούς”.

Η ονομασία όμως αυτή από τον καρπό της ζειάς ( που πρόκειται για κάποιο είδος σιτηρών ) δεν ικανοποιούσε τον αρχαιολόγο ερευνητή Ulrichs και σε επισταμένη έρευνά του διαπίστωσε πως σε κείμενο του Ηροδότου ( ΙΙ, 26 ) αναφέρεται ρητά πως η ζειά είναι κτηνοτροφή, έτσι κατέληξε πως το όνομα Ζέα είναι το έτερο όνομα της Εκάτης δηλαδή της άλλως ονομαζόμενης Μουνιχίας Αρτέμιδος της οποίας το Ιερό βρισκόταν πλησίον της παραλίας του λιμένος που τιμόταν ως Ζέα ( Άρτεμις ).

……………………………………………………………………….

Έχουν ενδιαφέρον τα σχόλια… εδώ
……………………………………………………………………….
[…ἀπὸ πυρῶν καὶ κριθέων ὧλλοι ζώουσι, Αἰγυπτίων δὲ τῷ ποιευμένῳ ἀπὸ τούτων τὴν ζόην ὄνειδος μέγιστον ἐστί, ἀλλὰ ἀπὸ ὀλυρέων ποιεῦνται σιτία, τὰς ζειὰς μετεξέτεροι καλέουσι…]
Ἡρόδοτος Ἱστοριῶν δευτέρα ἐπιγραφόμενη Εὐτέρπη Ιστορικό κείμενο,κεφ.36
………………………………………………………………………
Κινεζικά γραπτά μαρτυρούν την χρήση του μύκητα από το 1100 π.Χ., αφού από τότε γινόταν χρήση του μύκητα στη μαιευτική.
……………………………………………………………………..

[… Σε μία προσπάθεια να απαντηθεί το ερώτημα του πώς τόσοι πολλοί άνθρωποι στη διάρκεια δύο χιλιετιών, είχαν οράματα χρησιμοποιώντας τον Κυκεώνα κατά τη διάρκεια της τελετής των Ελευσίνιων Μυστηρίων, εικάζεται ότι το κριθάρι που χρησιμοποιούνταν ήταν μολυσμένο από τον παρασιτικό μύκητα Ερυσίβη, οι ψυχοενεργές ιδιότητες του μύκητα προκάλεσαν την έντονη εμπειρία που περιέγραφαν οι συμμετέχοντες στα Ελευσίνια… ]

cebacf85cebaceb5cf8ecebdceb1cf82Τι έπιναν και… δεν έδιναν οι μύστες στα Ελευσίνια Μυστήρια; Τι περιείχε ο κυκεώνας, το κοκτέιλ που έπιναν οι προχωρημένοι πρόγονοί μας; Είναι τα ερωτήματα με τα οποία ασχολούνται τρεις επιστήμονες στα βιβλία τους που μόλις κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις «Κυκεών tales». Πρόκειται για τα «Ο δρόμος για την Ελευσίνα: Αποκαλύπτοντας το μυστικό των Μυστηρίων» των Γκόρντον Γουόσον, Αλμπερτ Χόφμαν, Καρλ Ρακ και «Τα μυστικά της Αρχαίας Ελευσίνας: Τα ιερά μανιτάρια της θεάς» του Κ. Ρακ.

Σύμφωνα με το μύθο, η ομορφιά της Περσεφόνης θάμπωσε τον πανίσχυρο θεό του σκότους Πλούτωνα. Η γη άνοιξε και την κατάπιε. Αναζητώντας την, η Δήμητρα κατέφυγε στην Ελευσίνα.

Ο μύθος της Περσεφόνης

Οι Ελευσίνιοι έδωσαν στην Θεά Δήμητρα να πιει κυκεώνα, ένα ποτό φτιαγμένο από κριθάρι, νερό και δυόσμο. Η θεά όμως απαρηγόρητη έστρεψε το θυμό της στη γη εμποδίζοντας να βλαστήσει οποιοσδήποτε καρπός. Η πόλη απειλήθηκε με λιμό και τότε ο Δίας διέταξε τον Ερμή να φέρει πίσω την Περσεφόνη. Εντέλει αποφασίστηκε η κόρη να ζει έξι μήνες με τη μητέρα της και τους υπόλοιπους στον Αδη. Η Δήμητρα επέτρεψε στη γη της Ελευσίνας να ξανακαρπίσει κι έτσι θεσμοθετήθηκαν τα Ελευσίνια Μυστήρια.

Οι τρεις συγγραφείς Γουόσον, Χόφμαν και Ρακ καταγράφουν την εμπειρία τους ψάχνοντας να βρουν τις ουσίες που βοηθούσαν τους μύστες να φθάσουν στο σημείο βίωσης των Μυστηρίων. Ολα άρχισαν την… καρπερή δεκαετία του ’70. Ο Γκ. Γουόσον (οικονομολόγος αλλά και φανατικός μυκητολόγος) είχε την τρελή ιδέα να ψάξει τι έτρωγαν και τι έπιναν οι μύστες στα Ελευσίνια Μυστήρια.

Γι” αυτό κατέφυγε στον φίλο του χημικό Αλμπερτ Χόφμαν. Στόχος ήταν να καταλάβει αν μπορούσαν οι αρχαίοι Ελληνες ν” απομονώσουν μια ουσία από φυτά που υπήρχαν τότε στο Θριάσιο Πεδίο. Η προσοχή είχε στραφεί σ” ένα παράσιτο της σίκαλης και πιο συγκεκριμένα στην«ερυσιβώδη όλυρα» ή «εργότιο της σίκαλης».

Επειδή, όμως, δεν είχαν στοιχεία για το αν η σίκαλη ήταν γνωστή στην αρχαία Ελλάδα, αναζητούσαν το παράσιτο ως συστατικό στο σιτάρι ή στο κριθάρι. Η έρευνα απέδειξε ότι το παράσιτο υπήρχε και σε άλλα δημητριακά. Με δεδομένο ότι ο κυκεώνας περιείχε κριθάρι, ξεκίνησαν τα πειράματα.

Τότε εμφανίζεται στο προσκήνιο ο Καρλ Ρακ, καθηγητής κλασικών σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης. Ειδικευμένος στις εκστατικές τελετές των αρχαίων Ελλήνων, εθεωρείτο θιασώτης της χρήσης ουσιών -που βάφτισε ο ίδιος «ενθεογενείς»- οι οποίες οδηγούσαν σε κατάσταση έμπνευσης και καταληψίας.

Η συνεργασία των τριών επιστημόνων οδήγησε στο βιβλίο «Ο δρόμος για την Ελευσίνα: Αποκαλύπτοντας το μυστικό των Μυστηρίων» που εκδόθηκε το 1978 στις ΗΠΑ. Αρχικά κυνηγήθηκε στην Αμερική και χρειάστηκε να περάσουν χρόνια για να επανεκδοθεί, με τελευταία την τρίτη έκδοση του 2008. Παρά τις αμφιβολίες που μπορεί να εγείρει η θεωρία των επιστημόνων σχετικά με τις ουσίες που έπαιρναν οι μύστες στα Ελευσίνια Μυστήρια, τα ερωτήματα παραμένουν: Ποια ήταν τελικά τα συστατικά του κυκεώνα; Ο Ομηρικός Ύμνος στη Δήμητρα δίνει τη «σωστή»συνταγή;

«Τα βιβλία, πέρα από την εμπειρία του Χόφμαν να παρασκευάσει και να πιει κυκεώνα, αγγίζουν κι άλλα θέματα», επισημαίνει ο υπεύθυνος του μικρού εκδοτικού οίκου «Κυκεών tales» Ηλίας Μοναχολιάς.

Και συνεχίζει: «Γιατί τέτοιες ουσίες χρησιμοποιούνταν στα Ελευσίνια Μυστήρια και γιατί εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και σήμερα από ινδιάνικες φυλές κατά τη διάρκεια θρησκευτικών τελετών; Και γιατί μια τέτοια χρήση απορρίπτεται στη χριστιανική λειτουργία; Η απάντηση είναι ότι ο χριστιανισμός λατρεύει μια θεϊκή δύναμη ενθρονισμένη στον Παράδεισο, δηλαδή μια δύναμη που υπάρχει έξω από το άτομο. Αντίθετα, στην Ελευσίνα, το ζητούμενο ήταν μια σπάνια οραματική εμπειρία που μετέτρεπε τα άτομα σε μύστες».

Ο Καρλ Ρακ, ο μόνος επιζών σήμερα, συνέχισε τις έρευνες μόνος του, στον ίδιο δρόμο. Το 2006 εκδόθηκε στις ΗΠΑ το βιβλίο του «Τα μυστικά της Αρχαίας Ελευσίνας: Τα ιερά μανιτάρια της θεάς».

Πρόσφατα επισκέφθηκε τα απομεινάρια του Τελεστηρίου στην Ελευσίνα και παραδέχτηκε ότι δεν χρειάζεται να «πίνει» κάτι για να νιώθει καλά εκεί…

Ο κυκεώνας ήταν ένα μείγμα κριθαριού με νερό και διάφορα αρωματικά φυτά όπως φλισκούνι, μέντα, θυμάρι. Πολλές φορές ο κυκεώνας ήταν κριθάλευρο με νερό, κρασί ή γάλα. Σε αυτό πρόσθεταν μέλι, τριμμένο τυρί, αλάτι ή χόρτα. Σε κάποιες περιπτώσεις, κυρίως στις χαμηλές κοινωνικές τάξεις μπορούσε να αντικαταστήσει το φαγητό.

κυκεώνας1Η Ιλιάδα τον περιγράφει ως αποτελούμενο από κριθάρι, νερό, βότανα, και τριμμένο τυρί αιγών (XI, 638-641). Στην Οδύσσεια, η Κίρκη προσθέτει κάποιο μέλι και χύνει το μαγικό φίλτρο της σε αυτόν. Θεωρείται ότι είχε χωνευτικές ιδιότητες. Ο Ερμής το συστήνει, στην Ειρήνη του Αριστοφάνη (V. 712), στον ήρωα που έφαγε πάρα πολλά ξηρά φρούτα και καρύδια. Οι αριστοκράτες τον απέφευγαν ως ποτό των αγροτών. Ο Θεόφραστος απεικονίζει στους χαρακτήρες του (IV, 2-3) έναν αγρότη του οποίου η αναπνοή θυμαριού ενοχλεί τους γείτονές του στην Εκκλησία.

Σε μία προσπάθεια να απαντηθεί το ερώτημα του πώς τόσοι πολλοί άνθρωποι στη διάρκεια δύο χιλιετιών, είχαν οράματα χρησιμοποιώντας τον Κυκεώνα κατά τη διάρκεια της τελετής των Ελευσίνιων Μυστηρίων, εικάζεται ότι το κριθάρι που χρησιμοποιούνταν ήταν μολυσμένο από τον παρασιτικό μύκητα Ερυσίβη, οι ψυχοενεργές ιδιότητες του μύκητα προκάλεσαν την έντονη εμπειρία που περιέγραφαν οι συμμετέχοντες στα Ελευσίνια.

ΚΥΚΕΩΝΑΣ ΚΙΡΚΗΣ

Μισό ποτήρι σιμιγδάλι, κάπου 2 ποτήρια κρασί, καμιά 250ρια γραμμάρια μαλακό ανάλατο λευκό τυρί (οποιουδήποτε τύπου πλην μυζήθρας) και μέλι. Οι αναλογίες δεν είναι δεσμευτικές.

Η παρασκευή είναι απλούστατη. Απλά βάζεις το σιμιγδάλι με το κρασί και το ζεσταίνεις. Διαλύεις μέσα το τυρί και βάζεις τόσο μέλι για όσο γλυκό θες να το κάνεις. Το φέρνεις αργά σε βράση, το κατεβάζεις από τη φωτιά και το ανακατεύεις μέχρι να δέσει. Αν το θες πιο αραιό, ώστε να πίνεται βάζεις έξτρα κρασί. Γίνεται με οποιοδήποτε κρασί, γλυκό ή μη, καλή είναι η μαυροδάφνη ή το αραιωμένο κονιάκ. Πάει και κανέλα.

Με κάτι τέτοιο είχε ταϊσει η Κίρκη τους άνδρες του Οδυσσέα για να τους κάμει γουρούνια. Όντως «βαράει».

Παρατήρησις «τροφής»: Σύμφωνα με τον κο Μιχαὴλ Ἀλεξανδρῆ, που έχει μελετήσει επισταμένως τον Όμηρο και εμπιστεύομαι τις γνώσεις του, «Ὁ κυκεὼν ἦταν μεῖγμα ἢ κρᾶμα ἀπὸ Πράμνειο οἶνο (μαῦρο δυνατὸ καὶ στυφό), γίδινο τυρὶ τριμμένο καὶ ἄλφιτα λευκά (Λ 638-641). Στοὺς μεταγενεστέρους χρόνους, σύμφωνα μὲ τὸν Θεόφραστο (Χαρακτῆρες, Δ, 1-2), ὁ κυκεὼν ἦταν εὔχρηστος μεταξὺ τῶν χυδαίων».

Και συνεχίζει, γιά «τὸν Πράμνειον οἶνον»: Ὀνομάστηκε ἔτσι ἀπὸ τὸ Πράμνη, ἕνα ὄρος τῆς Ἰκαρίας, ἢ ἀπὸ περιοχὴ τῆς Ἐφέσου ἢ τῆς Σμύρνης, ἢ ἀπὸ τὴν παλαιὰ ἄμπελο πραμνία (ἐκ τοῦ πρέμνον= στέλεχος, κορμός), ἢ ἀπὸ τὴ ρίζα πρη (πίμπρημι= πυρπολῶ). Φαίνεται ὅτι τὸ παραγόμενο κρασὶ ἀπὸ αὐτὸ τὸ εἶδος τῆς ἀμπέλου ἦταν βέβαια μαῦρο ἢ κόκκινο, ὁπωσδήποτε ὅμως ἦταν δριμὺ καὶ στυφό, ὅπως τὸ λεγόμενο σήμερα «μπροῦσκο» (λέξη ἰταλική). [Πηγές:enet.gr, merrybabes.com, phorum.gr, proionta-tis-fisis.info]

Προτείνουμε:

  2 Σχόλια to “Ζέα ή Ζειά και ερυσιβώδης όλυρα”

  1. ΑΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ

    ΨΕΥΔΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΛΕΥΡΟΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΔΕΙΞΗ ΖΕΑΣ

    Στις 23.11.2016 o ιστότοπος agronews.gr με βαρύγδουπη ανάρτησή του επικαλούμενο ανακοίνωση των Ελλήνων αλευροβιομηχάνων, πού ουδέποτε ανήρτησαν οι ίδιοι αποφαίνεται: «Κοινόχρηστη η λέξη ΖΕΑ με απόφαση Δικαστηρίου» και παραθέτει την ανακοίνωση η οποία προτρέπει κάθε επιχειρηματία να καταθέσει σήματα με την ένδειξη αυτή και να κυκλοφορήσει επίσης προϊόντα , καθώς τα πολιτικά Δικαστήρια δεσμεύονται από την απόφαση της επιτροπής του Υπουργείου Εμπορίου. Τα ίδια ακριβώς αναρτά στην ιστοσελίδα της ως ανακοίνωση των αλευροβιομηχάνων, από την ημερομηνία αυτή και η εταιρεία Λούλη ΑΕ.
    Το ίδιο είχε κάνει λίγες μέρες πρίν και ο agrotypos.gr.
    Τα υποτιθέμανα «γεωργικά» αυτά sites αποδεχόμενα άκριτα, αντιδεοντολογικά και αντιδημοσιογραφικά τα αναφερόμενα, πλειοδότησαν και τα διακόσμησαν με βαρύγδουπους ψευδείς σχολιασμούς.
    Φυσικά η ιστοσελίδα αυτή δεν σκέφθηκε να ζητήσει και την άποψη τη δική μας. Ετσι ζητήσαμε επίσημα να δημοσιεύσουν και την δική μας θέση. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ΜΑΣ ΑΓΝΟΗΣΑΝ. ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΜΑΣ ΑΓΝΟΗΣΑΝ, ΕΜΑΣ, ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ, αλλά επανήλθαν και πλειοδότησαν με άλλο ένα ΤΕΡΑΤΩΔΕΣ ΨΕΜΜΑ, συμπληρώνοντας το κίτρινιο «ρεπορτάζ» τους με τεράστιους τίτλους στις 29-11-2016 : ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ κοινόχρηστη η λέξη ζέα-το τέλος μιάς κόντρας.
    Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στην θέση τους:
    Ολοι οι καταναλωτές μας και όλη η Ελλάδα , στη στεριά και στα νησιά μας έχουν γνωρίσει εδώ και 35 χρόνια από το Αγρόκτημά μας το δίκοκκο στάρι. Ολοι γνωρίζουν πως τα προϊόντα μας από το στάρι αυτό τα ονομάζουμε ΖΕΑΣ (αλεύρι , ζυμαρικά, ψωμί, παξιμάδια κλπ).
    Από το 2009 έχουν καταχωρισθεί πλήθος σημάτων μας με την ένδειξη αυτή (ΑΛΕΥΡΑ ΖΕΑΣ, ΖΥΜΑΡΙΚΑ ΖΕΑΣ κλπ), όπως βεβαίως και άλλα σήματα με άλλες ενδείξεις (Πτισάνη, Τουταγχαμών κα)
    Επίσης έχουμε και Κοινοτικό-Ευρωπαϊκό σήμα με την ένδειξη “ΑΛΕΥΡΑ ΖΕΑΣ” .
    Στα πλαίσια καταχώρησης του Κοινοτικού-Ευρωπαϊκού Σήματός μας το 2014 η εταιρεία ΛΟΥΛΗ ΑΕ μας πήγε στα Ευρωπαίκά Δικαστήρια και ΕΧΑΣΕ ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ, με αποτέλεσμα να κατοχυρωθεί το Ευρωπαϊκό μας Σήμα.
    Εχουμε καταχωρημένα για τα προϊόντα μας ΔΩΔΕΚΑ (12) ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΑ ΣΗΜΑΤΑ .
    Το 2016 η ίδια εταιρεία ΛΟΥΛΗ ΑΕ μαζί με τούς αλευροβιομηχάνους μας πήγε στην Επιτροπή Σημάτων τού Υπουργείου ζητώντας να διαγραφούν όλα τα σήματά μας. ΕΧΑΣΑΝ και εκεί όλες τις υποθέσεις και η ΛΟΥΛΗΣ και οι αλευροβιομήχανοι, ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΜΕΝΑ ΣΗΜΑΤΑ ΜΑΣ.
    Ταυτόχρονα τούς πήγαμε και εμείς στη Επιτροπή σημάτων γιατί θέλανε να βγάλουν ετικέττα με την ένδειξη ΖΕΑΣ στο αλεύρι τους. Η επιτροπή τού Υπουργείου απέρριψε τις ανακοπές μας χωρίς να λάβει υπ’ όψη της ούτε την ιστορία των σημάτων μας ούτε το πλήθος των συντριπτικών μας επιστημονικών αποδείξεων. Αυτό μόνο τα Δικαστήρια θα το κάνουν. Αυτό ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΚΑΤΑΧΩΡΗΘΗΚΑΝ ΤΑ ΣΗΜΑΤΑ ΤΟΥΣ γιατί η απόφαση αυτή δεν είναι ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ, λέγεται ΑΤΟΜΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ και την προσβάλαμε ήδη στα Διοικητικά Δικαστήρια τα οποία είναι τα μόνα αρμόδια να αποφασίσουν. Τελεσίδικες λέγονται οι αποφάσεις των Δικαστηρίων μετά το Εφετείο και όχι βέβαια οι πράξεις των επιτροπών τού Δημοσίου.
    Κι όμως οι τίτλοι στις αναρτήσεις τους είναι τεράστιοι και κίτρινοι και μιλάνε για τελεσίδικες αποφάσεις. Ούτε οι ίδιοι οι αλευροβιομήχανοι δεν πιστεύουν στα μάτια τους με την διαστρέβλωση και τα ψεύδη.
    Ας αφήσουμε δε και τον μοναχικό στρατευμένο συνταξιούχο καθηγητή ΤΕΙ πού έχει πάρει σβάρνα τα ηλεκτρινικά sites, όποια τον δέχονται, και αναμασάει τις ψεύτικες ανακοινώσεις των αλευροβιομηχάνων.
    Μέχρι να αποφασίσουν τα ΔΙΚΑΣΤΉΡΙΑ, η Λούλης ΑΕ και οι αλευροβιομήχανοι δεν έχουν δικά τους Σήματα πού να γράφουν ΖΕΑΣ, ούτε πολύ περισσότερο μπορούν να τα βάλουν στις ετικέττες τους.
    Για το λόγο αυτό έχουν κυκλοφορήσει με άλλη ονομασία το αλεύρι τους , το λένε ΑΛΕΥΡΙ ΖΗΝ , όποιος το ξέρει, ΟΧΙ ΑΛΕΥΡΙ ΖΕΑΣ .
    Είναι κοινός τόπος ότι οι αποφάσεις της Επιτροπής προσβάλλονται στα αρμόδια δικαστήρια. Εδώ προσβάλλονται αποφάσεις Δικαστηρίων στο Εφετείο και η πρωτόδικη απόφαση αλλάζει. Έτσι είναι οι Δημοκρατίες, έτσι είναι το Ελληνικό Δίκαιο , έτσι είναι το Δίκαιο όλης της πολιτισμένης ανθρωπότητος.
    Εύκολα καταλαβαίνει ο κόσμος ότι όταν τους συνέφερε (στην Ευρωπαϊκή Ενωση) η ένδειξη ΖΕΑΣ στα δικά μας σήματα πού είναι και παμπάλαια τους ενοχλούσε και ήθελαν να την κάνουν δική τους, ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΑΛΛΟΣ, ψευδόμενοι ότι είχαν παλαιότερα σήματα. Οταν δεν τους συνέφερε (στο Ελληνικό Υπουργείο Εμπορίου), η ένδειξη ΖΕΑΣ τάχα είναι κοινόχρηστη, γιατί υπάρχει τάχα το δημητριακό ΖΕΑΣ.
    Δεν υπάρχει τέτοιο δημητριακό , μόνο η ονομασία των προϊόντων μας. Εδώ δεν ξέρουν καλά-καλά το δίκοκκο στάρι και ρωτούν δεξιά και αριστερά. Βρήκαν, όπως λένε και από το Ινστιτούτο Σιτηρών, δίκοκκα με καρτελάκι, παράγωγα υβρίδια του σταριού simetto. Η επίσημη εμπορική ονομασία τους είναι Padre pio και antigola και μετά μιλάνε για συνέχεια από την αρχαιότητα.
    Ανακεφαλαιώνοντας : Σύμφωνα λοιπόν με το Ελληνικό Δίκαιο αρμόδια να κρίνουν κυριαρχικά τα θέματα σχετικά με την ένδειξη “ΖΕΑΣ” είναι τα Διοικητικά Δικαστήρια. Αυτό γίνεται με την λεγόμενη Προσφυγή, η οποία προϋποθέτει απορριπτική απόφαση της Επιτροπής Σημάτων, πού είναι ΑΤΟΜΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ.
    Μέχρι να τελειώσουν τα αρμόδια Διοικητικά Δικαστήρια , και αυτό παίρνει χρόνια, τα σήματά μας προστατεύονται καί ενώπιον των Πολιτικών Δικαστηρίων.
    Για αυτό άλλωστε κατά ρητή επιταγή τού Νόμου οι αποφάσεις της Διοικητικής Επιτροπής αναστέλλονται αυτοδικαίως με την άσκηση προσφυγής.

    Οι αλευροβιομήχανοι δεν έχουν σεβασθεί τον κόπο των αγροτών, θέλουν μόνο να επιβάλουν όσο το δυνατόν χαμηλότερες τιμές στα προϊόντα πού παράγουν οι αγρότες. Πολύ περισσότερο όταν οι ίδιοι οι αγρότες ξεφεύγουν από τα χέρια τους και μεταποιούν και διακινούν τα προϊόντα τους μόνοι τους, όπως εμείς. Ακόμα δε περισσότερο δεν μπορούν να δεχθούν όταν ένας αγρότης , μία αγροτική επιχείρηση ανεξαρτητοποιήθηκε και αριστεύει στο χώρο της διατροφής.
    Είναι σίγουρο πως οποιοδήποτε όνομα και να είχαμε δώσει στα προϊόντα μας, όπως Γιώργο, Γιάννη, Μαρίτσα, πάλι θα ήθελαν να το οικειοποιηθούν. Έτυχε να είναι το ΖΕΑΣ.

    Δεκέμβριος 2016
    Αγρόκτημα Αντωνόπουλου
    Δίλοφο

...