Οκτ 192014
 

10686985_1568539026708565_7239986757604146824_nΗ ΕΥΘΥΝΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΜΟΙΡΑΝ 

«…Ώ πόποι, οίον δή νυ θεούς βροτοί αιτιόωνται.
Εξ ημέων γάρ φασι κάκ’ έμμενε, οι δε και αυτοί 
σφήσιν ατασθαλίησιν υπέρ μόρον άλγι’ έχουσιν,…»

«…Αλίμονον, πόσον λοιπόν εύκολον είναι οι θνητοί να τα ρίχνουν όλα στους θεούς.
Διότι λέγουν ότι όλα τα κακά, τα οποία τους συμβαίνουν, πηγάζουν από εμάς, ενώ είναι οι ίδιοι,
οι οποίοι από τα δικά τους λάθη υποφέρουν πόνους πάνω από την μοίραν τους…»
(Ομήρου Οδύσσεια Α΄ 32~34)

Τον ανωτέρω λόγον παρουσιάζει ο θείος Όμηρος να απευθύνει στο Συμβούλιον των θεών ο Πατήρ θεών τε και ανθρώπων Ζεύς, κοινοποιώντας έτσι μίαν Συμπαντικήν αλήθειαν μέσα σε τρείς στίχους, την οποίαν οι άνθρωποι κάτω από σκόπιμους δογματικούς επηρεασμούς, εξακολουθούν να αγνοούν, ή να μην θέλουν να συνειδητοποιήσουν. 
Διότι πράγματι οι επιλογές, οι πεποιθήσεις, οι ενέργειες και οι παραλήψεις των ανθρώπων, είναι εκείνες οι οποίες διαμορφώνουν το ατομικόν και το συλλογικόν τους μέλλον και καθορίζουν αυτό το οποίον ονομάζεται μοίρα, δηλαδή μερίδιον του αποτελέσματος των παρελθόντων και παρόντων πράξεων.
Το θείον ενυπάρχει στον άνθρωπον και μάλιστα στο υψηλότερον και πλέον σημαντικόν τμήμα της ψυχής του, στο Λογικόν. Από εκεί καθοδηγεί και αναπτύσσει την πρόνοιάν του και καθιστά τον άνθρωπον έναν επίγειον θεόν, δυνάμενον να δημιουργεί και να διαμορφώνει την μοίραν του. Αρκεί ο άνθρωπος να δίδει περισσοτέραν βαρύτητα στην έδραν του Ζηνός και της Αθηνάς, στον νούν του, και να μην αφήνεται έρμαιον στα κύματα του Ποσειδωνιακού του θυμοειδούς. 

18/10/2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΡΟΣΟΣ Basilis Drosos
(ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ)

...