ΤΟ ΙΡΑΝΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ: Οι ελίτ μουλάδες και οι συγγενείς ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για την Ευρώπη καθώς μεγάλο μέρος και της αστυνομίας εγκαταλείπει τον Χαμενεΐ! Προσοχή στις εικόνες ! Οι εικόνες με Ιρανούς να κρατάνε φωτογραφίες με τον Παχλαβί …πόσοι είναι οι διαδηλωτές και πόσοι κρατάνε την φωτογραφία του; Μια άλλη λεπτομέρεια που είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα: στην αρχή, όχι μόνο οι έμποροι, από τα μέσα Δεκεμβρίου αλλά και δεκάδες χιλιάδες εργάτες 
πετρελαίου ξεκίνησαν να απεργούν.
Δεν είναι μόνο ότι το καθεστώς γνωρίζει απόλυτα τι διακυβεύεται ή ότι είναι καλά προετοιμασμένο για τέτοιου είδους ενδεχόμενα: ότι το IRGC ιδρύθηκε – το 1978-1981 – ακριβώς με σκοπό να υπερασπιστεί το καθεστώς από τέτοιες διαμαρτυρίες, από επαναστάσεις σαν κι αυτή. Το καθεστώς είναι επίσης πρόθυμο να εφαρμόσει βιαιότητα συγκρίσιμη μόνο με τη βιαιότητα με την οποία το Ισραήλ κακομεταχειρίζεται τους Παλαιστίνιους. Σε τέτοιο βαθμό που όχι μόνο κινητοποιεί το Σώμα Basiji του IRGC, αλλά εν τω μεταξύ «εισάγει» πληρεξούσιους από το Ιράκ για να τους στείλει να χτυπούν και να δολοφονούν διαδηλωτές στους δρόμους των ιρανικών πόλεων.
Σίγουρα, πολλοί αντιδρούν στις εκκλήσεις για διαμαρτυρίες του «Πρίγκιπα» Ρεζά Παχλεβί (ο οποίος ζει στην εξορία και αυτή τη στιγμή αποκτά μεγάλη προβολή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης). Ωστόσο – και αυτό ανεξάρτητα από το είδος των εντυπώσεων που προσπαθούν να δημιουργήσουν μερικοί Ιρανοί (;) – ο Παχλεβί απέχει πολύ από το να «ενώσει» όλους τους Ιρανούς, απέχει πολύ από το να ενώσει τουλάχιστον όλους εκείνους που διαμαρτύρονταν το 2009 ή το 2023, και είναι ακόμη λιγότερο «αντιπροσωπευτικός» για όλους τους. Ανεξάρτητα από το πόσο συχνά-πυκνά φωνάζεται το όνομά του, δεν έχει ούτε κατά διάνοια την επιρροή που είχε το Τουντέχ – το Κομμουνιστικό Κόμμα του Ιράν – κατά την οργάνωση διαμαρτυριών του 1978-1979 (οι οποίες στη συνέχεια ανέτρεψαν τον πατέρα του Παχλεβί-η λεγόμενη ‘προδομένη’ ιρανική επανάσταση του 1979).
Στο Ιράν, υπάρχουν αρκετές κομμουνιστικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένου του ιστορικού Κόμματος Τουντέχ ( που συχνά λειτουργεί από την εξορία), του Εργατικού Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν (WBI) και του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν (CPI). Αυτές οι ομάδες συχνά συμμετέχουν σε κινήματα της αντιπολίτευσης και αγωνίζονται ενάντια στην τρέχουσα κυβέρνηση, με πολλές οργανώσεις να λειτουργούν υπόγεια ή στο εξωτερικό. Ιστορικά, οι ρίζες τους μπορούν να εντοπιστούν στο 1920 με το πρώτο Κομμουνιστικό Κόμμα του Ιράν, από το οποίο αργότερα αναδύθηκε το Κόμμα Τουντέχ.
