“Η παρθένα έχει γεννήσει”. Η γέννηση του Διόνυσου. Διονυσιακή θρησκευτική παράδοση … “Οι Δράκανοι, οι κάτοικοι της ανεμοδαρμένης Ικαρίας, οι Ναξιώτες, η θεϊκή φυλή των Ευραφιωτών, αυτοί που κατοικούν στις όχθες του Αλφειού με τις βαθιές ρουφήχτρες, οι Θηβαίοι, όλοι αυτοί διεκδικούν, ω αφθέντα, τη γέννησή σου.” , Διόδωρος ο Σικελιώτης …
Χειμερινό Ηλιοστάσιο. Γέννηση Διονύσου. Τριέσπερον. Ηλιούγεννα. 21 Δεκεμβρίου: Έχουμε τη μεγαλύτερη νύκτα. Ο Ήλιος μοιάζει να σταματά (Χειμερινό Ηλιοστάσιο) . Τότε γίνεται και η Γέννηση του Διονύσου. Οι Ορφικοί, κατά την χειμερινή τροπή του ηλίου, εόρταζαν την γέννηση του Διονύσου του Ζαγρέως, του ελευθερωτή των ανθρωπίνων ψυχών από τον Άδη…
Και ➡ Η γέννηση του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ. Του Έλληνα Χριστού… Του δικού μας Θεού !!
( Επανάληψις μήτηρ μαθήσεως ! )
Αυτός είναι ο δικός μας Θεός. Ο Έλληνας με τις ρίζες της καταγωγής του από το Άργος. Ο Θεός-άνθρωπος που τιμάται σε όλη την Ασία ως Ισκαντάρ ή Ισκαντέρ. Πόσο οξύμωρο είναι αλήθεια!… Να τον έχουν για Θεό οι Ασιάτες και οι Έλληνες να δοξάζουν αλλογενείς…
Η γέννηση του Μ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Η Ολυμπιάδα πριν παντρευτεί τον Φίλιππο ονειρεύτηκε κάτι σημαδιακό. Ένας κεραυνός έπεσε πάνω στην κοιλιά της και ακούστηκε φοβερός κρότος. Στο σημείο που έπεσε ο κεραυνός ξεπήδησε φωτιά και οι φλόγες απλώθηκαν προς κάθε κατεύθυνση και αμέσως μετά έσβησαν.
Αλλά και ο Φίλιππος είδε όνειρο, το ίδιο σημαδιακό. Είδε ότι σφράγιζε την κοιλιά της γυναίκας του με το χρυσό του σφραγιδόλιθο, που είχε έναν πολύτιμο λίθο, πάνω στον οποίο ήταν χαραγμένα ένας ήλιος, μια λεοντοκεφαλή και ένα μικρό δόρυ.
Ο Μάγος Αρίστανδρος ο Τελμησσεύς ερμήνευσε το όνειρο, λέγοντας πως η Ολυμπιαδα θα γεννούσε γιό ανδρείο και λεοντόκαρδο.
Ο ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ για την γέννηση του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ γράφει:
Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε στις έξι του μηνός Εκατομβαιώνος, τον οποίο οι Μακεδόνες ονομάζουν Λώο, τη μέρα που κάηκε στην Έφεσο ο ναός της Αρτέμιδας. Ο Ηγησίας από την Μαγνησία ‘επιπεφώνηκεν επιφώνημα ψυχρίας δυνάμενον’, είπε ένα τόσο κρύο αστείο, που θα μπορούσε να σβήσει εκείνη τη φωτιά. Είπε δηλαδή, πως ήταν επόμενο να καεί ο ναός της Αρτέμιδος αφού η θεά ήταν απασχολημένη με τη γέννα της Ολυμπιάδας, μιας και η θεά ήταν προστάτιδα της γέννας.
Όσοι μάλιστα από τους μάγους έτυχε να βρίσκονται, τότε στην Έφεσσο, πίστεψαν πως η πυρπόληση του ναού ήταν σημάδι που προμηνούσε κι άλλη συμφορά και φώναζαν πως η μέρα εκείνη γέννησε μεγάλη συμφορά για την Ασία. Ο Φίλιππος τότε είχε μόλις κυριέψει την Ποτίδαια και του ήρθαν τρεις ευχάριστες ειδήσεις την ίδια στιγμή. Η μία έλεγε πως ο Παρμενίων νίκησε σε μεγάλη μάχη τους Ιλλυριούς, η άλλη πως ανακηρύχθηκε νικητής στους Ολυμπιακούς αγώνες στην ιπποδρομία και η Τρίτη πως γεννήθηκε ο Αλέξανδρος. Ο Φίλιππος χάρηκε γι’ αυτές τις ειδήσεις, αλλά ακόμα περισσότερο όταν του είπαν οι μάντεις πως ο γιος του θα είναι ανίκητος, αφού γεννήθηκε με τρεις νίκες.
Ο ΨΕΥΔΟΚΑΛΛΙΣΘΕΝΗΣ για τη γέννηση του Αλέξανδρου γράφει:
Ο Φίλιππος για τον Αλέξανδρο:
Βλέπω ότι η σπορά είναι θεική!
Γιατί μόλις το παιδί έπεσε στη γη ακούστηκαν αλλεπάλληλες βροντές και αστραπές φώτισαν τον ουρανό ώστε ταρακουνήθηκε ολόκληρο το σύμπαν.
Ο τοκετός συνοδεύτηκε από επίσημα κοσμικά σημάδια…
…Λίγο μετά την γέννηση του Αλεξάνδρου, η Ολυμπιάς τον πήγε στο ιερό του Δαφνίωνος Απόλλωνος. Το ίδιο βράδυ, ο Φίλιππος ονειρεύτηκε τον Θεό Άμμωνα να κρατάει στην αγκαλιά του τον νεογέννητο Αλέξανδρο, και να του λέει πως ο γιος του θα γενεί βασιλιάς όλου του κόσμου.
Σ’ όλη τη Μακεδονία και στην Πέλλα και στη Θράκη έγινε στεφανηφορία.
«Ούτε και εις εμέ φαίνεται ότι άνευ θείας δυνάμεως έγινε ο με κανέναν θνητό όμοιος»
Με την χαρακτηριστική αυτήν εκτίμηση για τον Αλέξανδρο, ο Αρριανός, ο μελετητής και ιστορικός του έργου του ολοκληρώνει το βιβλίο του «Αλεξάνδρου Ανάβασις».
Πηγή : ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΑΒΑΣΙΣ
……..
Σχετικά …
Ο Αρριανός για τον Αλέξανδρο και τα ΙΕΡΑ ΟΠΛΑ του Τρωικού Πολέμου !
O Γόρδιος Δεσμός, ο Μ. Αλέξανδρος και το άρμα του Τριπτόλεμου
Το Ωροσκόπιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Ακολουθώντας τα βήματα του Μ. Αλεξάνδρου στο Πακιστάν
Είδαμε τον Μέγα Αλέξανδρο στην Σαμαρκάνδη του Ουζμπεκιστάν !!
Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΥΣΑΙΟΙ … [ … Έκθαμβοι από την μεγαλοπρέπειαν του Μεγάλου Στρατηλάτου, έπεσαν στην γην διά να τον προσκυνήσουν, αλλά ο Αλέξανδρος τους εσήκωσεν και τους συνέστησε να έχουν θάρρος και να του αναφέρουν τον λόγον της επισκέψεώς των.
Τότε ο Άκουφις του είπεν ότι ο Διόνυσος, μετά το πέρας της εκστρατείας του στην Ινδίαν και πριν επιστρέψει στην Ελλάδα, έκτισεν εκείνην την πόλιν και άφησεν να την κατοικήσουν οι παλαίμαχοι και οι πλέον αδύναμοι από το στράτευμά του, διά να μείνει στον τόπον εκείνον ζωντανή η μνήμη της εκστρατείας του, όπως το ίδιο έκανε και ο Αλέξανδρος κτίζοντας στην πορείαν του πόλεις με το όνομά του.
Την πόλιν την ονόμασεν ο Διόνυσος Νύσαν και την περιοχήν Νυσαίαν, από το όνομα της τροφού του Νύσης, το όρος δε, το οποίον ευρίσκετο πλησίον της πόλεως, το ονόμασεν Μηρόν, επειδή όπως αναφέρει ο μύθος συνεπλήρωσεν την κύησίν του μέσα στον μηρόν του Διός, όταν εκάη η μητέρα του Σεμέλη. Από την εποχήν λοιπόν εκείνην η Νύσα παρέμενε αδέσμευτη και αυτόνομος και είχε ανεξάρτητον πολιτειακήν κατάστασιν, από σεβασμόν των Ινδών απέναντι στον Διόνυσον.
Ήσαν δε οι κάτοικοί της απόγονοι εκείνων των Ελλήνων, οι οποίοι είχαν ακολουθήσει τον Διόνυσον στην εκστρατείαν του.
Ως απόδειξιν των λεγομένων του, ο Άκουφις είπεν στον Αλέξανδρον ότι, ενώ πουθενά σε όλην την χώραν των Ινδών δεν εφύετο κισσός, στην περιοχήν της Νύσης εφύετο σε αφθονία… ]
…………………………………………………………………………………………………………………..