Η ονομασία με την οποία πέρασε στην ιστορία επιλέχθηκε ως η πιο κατάλληλη, αφού συνδύαζε την έναρξη της κατάκτησης του διαστήματος από πλευράς Σοβιετικής 
Ένωσης με τον Sputnik το 1957 μεταφραζόμενο ως «δορυφόρος», ενώ στη σλαβική διάλεκτο μπορούσε να ερμηνευτεί ως «σύντροφος». Το αμάξωμά του ήταν αυτοφερόμενο, με τα καπό, τους προφυλακτήρες και τα φτερά να είναι κατασκευασμένα από Duroplast, ένα είδος σκληρού πλαστικού που έμοιαζε με βακελίτη και προερχόταν από ανακυκλωμένα απόβλητα βάμβακα και φαινολικές ρητίνες. Κατά μία έννοια, αν και η συγκεκριμένη επιλογή προήλθε από ανάγκη, το Trabant ήταν το δεύτερο αυτοκίνητο παραγωγής που για την κατασκευή του χρησιμοποιούσε ανακυκλωμένα υλικά (το πρώτο ήταν ο πρόγονός του, το Ρ70, που παραγόταν στο Zwickau την περίοδο 1954–1959).
To Trabant (Trabi) πήρε στην Γερμανία το 1989 τον τίτλο αυτοκίνητο της χρονιάς!
To Trabant παραγόταν από την κρατική βιομηχανία κατασκευής αυτοκινήτων VEB Sachsenring Automobilwerke, που είχε την έδρα της στο Zwickau της Σαξωνίας, στην ανατολική Γερμανία. Υπήρξε ένα από τα πολυαριθμότερα τετράτροχα προϊόντα των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού και ήταν το πιο δημοφιλές στο δυτικό κόσμο. Η σταδιοδρομία του ξεκίνησε το 1957 και ολοκληρώθηκε το 1991. Κυκλοφόρησε σε τρεις τύπους αμαξωμάτων (sedan, station-wagon, pick-up), αλλά και ως τετρακίνητο όχημα στρατιωτικού χαρακτήρα σε ολιγάριθμες σειρές. Η συνολική παραγωγή του αρίθμησε 3.096.099 μονάδες, ενώ διαχωρίζεται σε τέσσερις κύριους τύπους, οι οποίοι είναι οι εξής: 1957-1962: P50 (γνωστό ως 500), 1962-1964: 600, 1963-1991: 601, 1990-1991: 1.1 (με τον κινητήρα των 1.043 κ.εκ. της VW).
Εμροσθιοκίνητο και με ανεξάρτητη ανάρτηση σε όλους τους τροχούς, το αυτοκίνητο από την τότε Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας είχε εγκατεστημένο κάτω από το πίσω καπό του έναν δίχρονο αερόψυκτο κινητήρα, αρχικά των 500 κ.εκ. Αυτός είχε σχεδιαστεί προπολεμικά από την DKW σ.σ. σημερινό Audi-και ουσιαστικά παρέμεινε ίδιος στη βασική δομή του, με επί μέρους μόνο αλλαγές, σε όλη τη διάρκεια της ζωής του μοντέλου. Την εποχή εκείνη η επιλογή δίχρονων κινητήρων δεν ήταν ασυνήθιστη στην ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία. H Saab είχε στη γκάμα της έναν υγρόψυκτο για τα αυτοκίνητά της, ενώ και η επίσης ανατολικογερμανική Wartburg χρησιμοποιούσε έναν τρικύλινδρο υδρόψυκτο για τα τετράθυρα saloon της (που και αυτός προερχόταν από την DKW). Καμία όμως από τις δύο δεν είχε επιλέξει τόσο μικρό κυβισμό, όπως η εταιρεία που κατασκεύαζε το Trabant.
Η περίοδος αναμονής μεταξύ της παραγγελίας και της παραλαβής ενός Trabant ήταν πολύ μεγάλη, σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις περνούσαν 12 έως 15 χρόνια ώσπου να φθάσει το αυτοκίνητο στον κάτοχό του. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να το προσέχουν οι περισσότεροι ιδιοκτήτες του ως κόρην οφθαλμού και να το περιποιούνται σχολαστικά. Ο μέσος όρος κατοχής του από τον ίδιο ιδιοκτήτη έφθανε τα 28 χρόνια, ενώ αρκετά συχνά ένα μεταχειρισμένο Trabant κόστιζε περισσότερο από ένα καινούργιο, αφού σε αντίθεση με εκείνο ήταν άμεσα διαθέσιμο. Περισσότερα
Το Trabant σήμερα είναι από τα πλέον περιζήτητα και ακριβότερα μεταχειρισμένα αυτοκίνητα στην Γερμανία και σε πολλές άλλες χώρες.