Η Μεγάλη (προ)Παρασκευή

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ Η ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΣΑΜΙΟΥ

Ο Ξέρξης βασιλιάς της Περσίας και διάδοχος του Δαρείου, είχε ξεκινήσει πενταετή προετοιμασία για την εκστρατεία κατά των Ελλήνων σε εκδίκηση όπως έλεγε της Μάχης του Μαραθώνα. Όμως δεν ήταν προετοιμασμένος για αυτό που ακολούθησε ως την τελική του ήττα στις Πλαταιές από όλους τους Ελεύθερους Έλληνες.

Πλησιάζοντας στις Θερμοπύλες, ο Ξέρξης πληροφορήθηκε ότι λίγοι Έλληνες είχαν μαζευτεί μπροστά από το αρχαίο τείχος των Φωκέων στο στενότερο σημείο των Θερμοπυλών, και εκεί περίμεναν τον στρατό των Περσών.

Κατόπιν της συμβουλής του Δημάρατου, εξόριστου στην αυλή του πατέρα του Σπαρτιάτη βασιλιά, έστειλε έναν κατάσκοπο με το άλογο ώστε να τον πληροφορήσει πόσοι είναι αυτοί οι Έλληνες και τι ακριβώς έκαναν.

Ο κατάσκοπος επέστρεψε λέγοντας ότι δεν τον ενόχλησε κανείς ούτε τον καταδίωξε ούτε καν του έδωσαν σημασία, και είδε λίγους στρατιώτες (στους οποίους ο Λεωνίδας σκοπίμως είχε δώσει την διαταγή να να στρατοπεδεύσουν μπροστά από το τείχος), να γυμνάζονται και να χτενίζουν τα μαλλιά τους.

Ο Δημάρατος ακούγοντας την περιγραφή ανήσυχος προειδοποίησε τον Ξέρξη ότι εκείνοι οι στρατιώτες ήταν Σπαρτιάτες που περιποιούνταν τα μαλλιά τους σε προετοιμασία να πεθάνουν στην μάχη. Εξήγησε δε ότι αυτοί ήταν οι Νόμοι της Σπάρτης, της πατρίδας, που ήταν ισχυρότεροι από οποιονδήποτε άνδρα ή διαταγή, ή θρησκεία. Θέλησαν το φως της ελευθερίας και όχι τη σωτηρία. Να πεθάνουν για μία ανώτερη αξία αυτή της φιλοπατρίας, αντικρίζοντας κατάματα το θάνατο, σαν ελεύθερες ψυχές που είναι. Και να περάσουν στην αθανασία και όχι σε κάποιο αμφισβητούμενο παράδεισο. Και έτσι χτενισμένοι και όμορφοι αντίκρυσαν τον Χάρο και πέρασαν στην αθανασία χωρίς καμία προσδοκία ανάστασης. Αυτοί είχαν γαλουχηθεί με ελληνικές αξίες. Κάθε έντιμος αναγνώστης έχει την επιλογή των αξιών του. Και το τι γιορτάζει.