Το Ελληνικό Αθλητικό Ιδεώδες στο απόσπασμα !! Λύση υπάρχει και δεν είναι τα τιμωρητικά μέτρα !!

ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

«Λάθος το οριζόντιο μέτρο να κλείσουν τα γήπεδα» , λέει ο δικηγόρος Μιχάλης Δημητρακόπουλος, με αιτία τα επεισόδια σε αθλητικό γήπεδο.

Και πράγματι, όταν παίρνεις τιμωρητικά μέτρα αποδέχεσαι ότι στο μέλλον θα υπάρξουν πάλι επεισόδια !!

Γνώμη : Αν θέλεις να καθαρίσεις τον αθλητισμό … μία είναι η λύση !! Η Παιδεία !!

➡ Εισάγεις την ιδέα του Αθλητισμού ως ιδεώδες, από το νηπιαγωγείο μέχρι το πανεπιστήμιο !! Είναι αίσχος για την Ελλάδα, την κοιτίδα του Αθλητικού Ιδεώδους, να βρίσκεται σε τέτοια κατάπτωση …

Κι αν θέλεις να επιβάλεις μέτρα, ιδού η τεχνολογία !!

 ➡ Κάνεις ό,τι και στα αεροδρόμια και δεν περνάει κουνούπι !! ( υπ’ όψιν ότι, στα Ολύμπια εισέρχονταν μόνο όσοι ήσαν αποδεδειγμένα Έλληνες και άρα ελέγχονταν αυστηρά και όχι μόνο οι αθλητές !! )

➡ Βάζεις κάμερες να διαιτητεύουν τα παιχνίδια και οι διαιτητές απλά υπάρχουν και εκτελούν !! ( απτό παράδειγμα, το “Photo finish” που εφαρμόζεται από πολλά χρόνια πριν !! )

➡ Δεν τοποθετείς αστυνομία σε αθλητικές εκδηλώσεις, διότι έτσι καταργείς την ιδέα του αθλητισμού !!

➡ Η ασφάλεια των αθλητών και των φιλάθλων είναι υπό την ευθύνη των σωματείων. Έτσι, αν παρά ταύτα συμβεί ο,τιδήποτε, όπως και σε όλα τα σωματεία, συλλόγους, εταιρείες, υπεύθυνο είναι το εκάστοτε συμβούλιο και δη ο πρόεδρος !! Άρα, τιμωρείς σκληρά τον παράγοντα πρόεδρο !! Κι όταν λέμε σκληρά, εννοούμε φυλάκιση και βαριά οικονομικά πρόστιμα ( στον πρόεδρο ) !!

Ο Αθλητισμός ( αθλητές και φίλαθλοι ) δεν σου φταίει σε τίποτα !! Και ο επίσκυρος είναι κι αυτός ένα Άθλημα !!

Πλάτων Πισατίδης

………………………………………….

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ Περικλῆς

Έτσι, λόγου χάρη, διηγήθηκε πως, όταν ένας αθλητής του πεντάθλου χτύπησε με το ακόντιό του, χωρίς να το θέλει, τον Επίτιμο από τα Φάρσαλα και τον σκότωσε, ο πατέρας του πέρασε μια μέρα ολόκληρη συζητώντας με τον Πρωταγόρα, αν, κατά την πιο σωστή λογική, πρέπει να θεωρηθεί υπαίτιος του δυστυχήματος το ακόντιο ή ο ακοντιστής ή οι αθλοθέτες. [36.6]

Η υπόθεση έχει ως εξής: σε μια άσκηση ρίψης ακοντίου ο έφηβος που έχει αναλάβει να συλλέγει τα ακόντια σκοτώνεται από το ακόντιο ενός ασκούμενου νεαρού. Ο κατήγορος επικαλείται το ισχύον (κατά την εποχή του) δίκαιο, σύμφωνα με το οποίο η πράξη αυτή καθεαυτήν (ο φόνος εν προκειμένω) είναι το αποφασιστικό κριτήριο της ενοχής ενός προσώπου. Ο κατηγορούμενος προσπαθεί να αποδυναμώσει αυτή την επιχειρηματολογία με την ακόλουθη συλλογιστική: κριτήριο για την ποινική ευθύνη πρέπει να είναι αποκλειστικά η συνειδητή συμμετοχή του δράστη στην πράξη. Ο κατηγορούμενος ήθελε βεβαίως να ρίξει το ακόντιο, όχι όμως για να βρει τον έφηβο αλλά το στόχο. Έτσι διακρίνεται η πράξη που προκύπτει από βούληση από το αποτέλεσμα που δεν επήλθε σκόπιμα. Από την άλλη, αυτό το αθέλητο αποτέλεσμα δεν προκλήθηκε από απροσεξία. Ο κατηγορούμενος απορρίπτει λοιπόν την κατηγορία της αμέλειας και αποδίδει τον θάνατο του εφήβου σε σύμπτωση.

……………………………………………………………………………………………………