Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Η ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΙΣΤΙΑ

10666078_1563442943884840_2988280398437973368_nΗ ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ

Στις 7 Οκτωβρίου του1571, διεξήχθη στην θαλάσσια περιοχή των εκβολών του Αχελώου ποταμού, στην είσοδον του Πατραϊκού κόλπου, κοντά στις Εχινάδες νήσους, η ναυμαχία της Ναυπάκτου ή του Λεπάντο, όπως ονομάζετο τότε η πόλις.
Κατ’ αυτήν ο συμμαχικός στόλος του «Ιερού Αντιτουρκικού Συνασπισμού (Sacra Liga Antiturca)» της παπικής Δύσης, αποτελούμενος από 210 γαλέρες, 30 φρεγάτες και πολλά μεταφορικά πλοία συνοδείας από την Ισπανίαν, την Μάλταν, την Γένουα, το Βατικανόν, την Σαβοΐαν, την Βενετίαν και άλλες Ιταλικές περιοχές, με επικεφαλής τον Ισπανόν πρίγκηπα Δον Χουάν της Αυστρίας κατεναυμάχησεν τον Οθωμανικόν στόλο του Μουεζίν Ζαντέ Αλή Πασά, της ιδίας περίπου αριθμητικής δυνάμεως πλοίων, ο οποίος πριν την ναυμαχίαν ναυλοχούσεν στην περιοχήν της Ναυπάκτου.
Τα πληρώματα του συμμαχικού στόλου αριθμούσαν τους 38.000 άνδρες, εκ των οποίων οι 15.000 ήσαν Έλληνες από τις Ιόνιες νήσους, τις Κυκλάδες και την Κρήτην, ενώ η δύναμις των Τούρκων σε άνδρες υπερέβαινε τις 47.000, μεταξύ των οποίων ήσαν και πολλοί βιαίως στρατολογημένοι Έλληνες.
Στην πρώτην γραμμήν του συμμαχικού στόλου υπήρχαν πλοία, τα οποία είχαν εξοπλισθεί από πλούσιους ΄Ελληνες της Ευρώπης, όπως ο Ζακυνθινός Μαρίνος Σιγούρος, ο Κερκυραίος Στυλιανός Χαλικιόπουλος, και ο Κρητικός Μανούσος Θεοτοκόπουλος, αδελφός του περίφημου ζωγράφου Δομίνικου Θεοτοκόπουλου. 
Η ναυμαχία, η οποία εξεκίνησεν το πρωί και επερατώθη αργά το απόγευμα, ήταν ιδιαίτερα σφοδρή με πυρά εν πλώ, αλλά και με μάχες σώμα με σώμα επί των καταστρωμάτων των συγκρουομένων πλοίων. 
Ο Τουρκικός στόλος, ο οποίος μέχρι τότε ήταν ανίκητος, έπαθε μεγάλην πανωλεθρίαν. Μόλις 50 πλοία του κατόρθωσαν να διασωθούν καταφεύγοντας στο λιμάνι της Ναυπάκτου κάτω από την προστασία των πυροβόλων του φρουρίου της. Οι απώλειες των Οθωμανών ανήλθαν στους 20.000 άνδρες και μεταξύ αυτών και ο ναύαρχός τους Μουεζίν Ζαντέ Αλή Πασάς και ο Αιγύπτιος επικεφαλής Μεχμέτ Σιρόκο.
Από τον συμμαχικόν στόλον κατεστράφησαν 20 γαλέρες και εχάθησαν 8.000 άνδρες, μεταξύ των οποίων και ο Βενετός ναύαρχος Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγο.
Στην ναυμαχίαν της Ναυπάκτου οι Έλληνες επλήρωσαν βαρύτατον φόρον αίματος. Πάνω από το ένα τρίτον των απωλειών και από τις δύο παρατάξεις, ήσαν Έλληνες.
Διά την ναυμαχίαν, ο Ισπανός ποιητής Μιγκέλ ντε Θερβάντες, ο οποίος έλαβεν μέρος σ’ αυτήν ως υπαξιωματικός στο πλοίον «Marquesa» και ετραυματίσθη, χάνοντας το αριστερό του χέρι, έγραψε τα εξής: «Ήταν η πλέον μεγαλόπρεπος στιγμή, την οποίαν εγνώρισαν οι περασμένοι, οι παρόντες καιροί και εκείνοι οι οποίοι μέλλονται να έλθουν».
Δυστυχώς το θετικόν κλίμα, το οποίον εδημιουργήθη από την σημαντικήν αυτήν νίκην και η θυσία τόσων ανθρώπων, δεν έτυχεν της εκμεταλεύσεως των ηγετών του «Ιερού Αντιτουρκικού Συνασπισμού» διά την εκδίωξιν των Οθωμανών από τον χώρον της Ελλάδος, της Βαλκανικής και της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά απεδείχθη ότι η όλη επιχείρησις αφορούσε μόνον στην αξασφάλισιν ναυτικών προνομίων και την διασφάλισιν των συμφερόντων της παπικής Δύσης στην Οθωμανικήν Αυτοκρατορίαν.

4/10/2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΔΡΟΣΟΣ Basilis Drosos
(ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ)

Αφήστε μια απάντηση